Stank voor dank

Dat is wat Europa krijgt van Ierland, na het verlenen van maar liefts 40 miljard euro aan staatssteun. Geld dat het land gebruikte om zichzelf om te vormen van armste lidstaat (ten tijde van de 15) tot op één na rijkste lidstaat (na Luxemburg). Het opmerkelijke daarbij is dat ze in 2005 de Europese Grondwet wél goedkeurden, maar nu dus het Verdrag van Lissabon verwerpen, hoewel iedereen het erover eens is dat beide grosso modo gelijk zijn.

De voorspelling dat het referendum door bepaalde oppositiepartijen misbruikt ging worden is dus uitgekomen. Ze wilden door 'nee' te stemmen de regering straffen voor enkele misstappen. Daarnaast wilden ze bepaalde gevoeligheden vrijstellen, ook al werd er over deze topics met géén énkel woord gerept in het Verdrag van Lissabon. Maar daardoor gijzelen zo'n 800.000 NEE-stemmers (op een totale bevolking van nog geen 4 miljoen) maar liefst een half miljard inwoners van de EU.

Het verdrag van Lissabon zou een einde maken aan deze blokkeringen door absolute minderheden, omdat er met gekwalificeerde meerderheden zou worden gewerkt. Dit was dus de laatste keer dat kleine bevolkingsgroepen een broodnodige hervorming konden blokkeren. En die kans hebben ze helaas met beide handen gegrepen...

Afwachten nu wat de regeringsleiders zullen beslissen op de Europese top van eind deze week en of Ierland met zijn rug tegen de muur zal worden geduwd.

Burgemeester Boris

De eerste werkdag van Boris Johnson, de nieuwe burgemeester van London, loopt bijna op zijn einde. Donderdag haalde hij het in een spannende tweestrijd nipt van Ken Livingstone, die daarmee een derde ambstermijn aan zijn neus ziet voorbijgaan.

Veel tijd om te vieren heeft de flamboyante ex-hoofdredacteur en tv-persoonlijkheid echter niet. Als burgemeester van een metropool staat hij voor gigantische uitdagingen. De organisatie van de Olympische Spelen in 2012 springt daarbij het meest in het oog. De kosten voor het grootste sportevenement ter wereld bedragen nu reeds vier (!) keer meer dan begroot werd.

En dat terwijl London dringend moet investeren in meer sociale huisvesting én het openbaar vervoer. Terwijl de wegen alsmaar meer dichtslibben, verkeert de wereldbekende Underground in een erbarmelijke staat met stampvolle metrostellen in de spits. Daarnaast is de metro nu reeds de duurste ter wereld, waardoor een verhoging van de ticketprijs alvast geen optie is.

Ook elders in het land stemden de kiezers massaal voor de Conservative Party, die na jaren van oppositie opnieuw de wind in de zeilen heeft. Dat is in grote mate te danken aan hun leider, David Cameron. Toen hij in december 2005 het roer overnam, slaagde hij erin om de Tories van hun oubollige imago te ontdoen, en om te vormen tot een moderne rechtse partij met naast klassiekers als economie en ethiek nieuwe thema's als ecologie & klimaat en consumentenzaken. Ook op het vlak van communicatie sloeg hij nieuwe wegen in met een (erg geslaagde) nieuwe huisstijl en zijn intussen beroemde 'webcameron' online videokanaal.

Toen ik eind 2006 in Londen een IYDU-seminarie bijwoonde dat georganiseerd werd door de Young Conservatives, was me al duidelijk dat de vele partijmilitanten de kopjes niet hadden laten hangen na de nipte nederlaag een jaar eerder. In plaats daarvan timmerden ze naarstig verder aan de inhoudelijke vernieuwing van de partij en voerden ze een onderbouwde oppositie tegen de regering-Blair.

Anno 2008 begint al dat harde werk zijn vruchten af te werpen en zijn de Conservatives opnieuw onbedreigd de grootste partij van het land. Dat belooft voor de volgende stembusslagen...

Griekse Tragedie

Feest van de Arbeid vandaag, en in Griekenland wordt dat op passende wijze gevierd. Het hele land ligt namelijk lam door een massale staking. Alle binnenlandse, net als een pak internationale, vluchten zijn geschrapt en de openbare diensten zijn gesloten. Het openbaar vervoer rijdt niet uit en de hoofdstad Athene loopt over van de betogingen.

De vakbonden protesteren er tegen de hervormingsplannen van de regering en de alsmaar stijgende prijzen voor voedsel en brandstof die de koopkracht van de Grieken zwaar aantast.

De bonden zijn er niet aan hun proefstuk toe. Het land wordt al maanden geteisterd door een ware golf aan werkonderbrekingen. De foto hierboven getuigd wat er gebeurd als het vuilnis wekenlang niet wordt opgehaald...

De situatie is dan ook zéér kritiek in de Hellenistische Republiek. Meer nog dan elke andere Europese burger, treft de huidige economische malaise de Grieken recht in het hart. Het is veruit het armste land van de 15 'oude' lidstaten van de Europese Unie en werd intussen al voorbijgestoken door 'nieuwe' leden als Malta en Cyprus. De regio Prespa, dat in het uiterste noorden van Griekenland grenst aan Macedonie en Albanie, is zwaar onderontwikkeld met een torenhoge werkloosheid. Maar ook in andere Griekse regio's hebben families het alsmaar moeilijker om een job te vinden of te houden en het einde van de maand te halen.

Eén van de oorzaken daarvan is de invoering van de euro. Terwijl veel Vlamingen de mond vol hadden over de (vaak gedroomde) 'massale' prijsstijgingen die dat met zich mee bracht, hebben de Grieken pas écht reden tot klagen. Daar bewijst onafhankelijk onderzoek naar de inflatie immers het gelijk van de bevolking, dit in tegenstelling tot ons land.

De Centrale regering is niet bij machte veel aan de situatie te verhelpen, omdat ze geconfronteerd wordt met een zwaar begrotingstekort. Ondermeer de organisatie van de Olympische Spelen in 2004 heeft een groot gat in de financiën van de Griekse regering geslagen. Daarnaast moest de regering ook financieel bijspringen bij enkele grote pensioenfondsen, die door fraude zwaar in het verlies staan.

In het welstellende Kreta trekken ze intussen aan de alarmbel. Het eiland wordt door de Griekse regering immers als 'cash cow' gebruikt. Miljoenen aan belastingsinkomsten vloeien er naar de schatkist, maar ze krijgen er maar bitter weinig voor in return. En dat pikken de Cretenzen niet langer. Over twee jaar, in 2010, staat er een referendum over de onafhankelijkheid van het eiland gepland. En terwijl die vraag tot voor enkele jaren niet echt leefde op het eiland in de Middellandse Zee, is ze intussen uitgegroeid tot een hot topic waarbij het kamp dat pleit voor onafhankelijkheid, de wind alsmaar meer in de zeilen heeft.

De kans is dan ook niet gering dat de Europese Unie er in 2010 met Kreta een kandidaat-lidstaat bijheeft...

Need for a Joint Foreign EU Policy

Ik ben uitgenodigd om eind mei, in het Europees Parlement in Straatsburg, deel te nemen aan een 'Model European Union', waarbij jongeren de dagelijkse werking van zowel de Europese Commissie als het Parlement ensceneren. Ernaar gevraagd, schreef ik volgende bedenking over de nood aan een gezamenlijk Europees standpunt inzake Buitenlandse Zaken.

As history repeats itself, there can be absolutely no doubt about the need for a joint foreign policy within the European Union. With its two World Wars and dozens of other conflicts, the 20th century was by far the bloodiest era in human history. If we want to avoid such disasters in the future, it’s necessary that Europe starts speaking with one voice. Because that’s the only way we will have our say in this globalising world, where countries with a newfound military ambition like China, India and Iran join superpowers like the United States and Russia. Alone, none of the European countries can compete with them, while together we can stress the need for peace in the world, especially in Africa.

For instance China is rapidly gaining influence in that continent by offering weapons in exchange for fuel, needed for its thirsty economy. Only by speaking with one voice, the European Union can make a fist and start working on peace in that region.

Also in the Middle East, a joint European opinion is much needed, because we can’t just leave that conflict in the hands of the United States. They are just too much in favour of Israel and not keen on finding a solution in which both parties are equally benefiting.

But not only concerning other continents, also in Europe itself, its very important for the European Union to have all the eyes in one direction. If we don’t want to end up with the United States, again cleaning the mess in our backyard, like with the Balkan clash in the nineties, one foreign policy for the EU is much needed. Especially with Russia who’s becoming very keen on increasing its influence in former Sovjet States like Ukraine, Georgia and Armenia.

Anciaux is een (Vlaamse) Primitief

Minister Bert Anciaux is tijdens zijn politieke loopbaan al met heel wat bijnamen bedacht, waarvan 'Bertje Bleiter' één van de bekendste is. De Standaard voegt daar vandaag nog een nickname aan toe.

Onze Vlaamse minister van Cultuur heeft volgens één van hun journalisten namelijk verdoken artistieke talenten en behoort eigenlijk tot de roemrijke Vlaamse Primitieven (zie fragment links). Of misschien verwijst de kwaliteitskrant wel naar zijn optreden in het VTM-programma 'Celebrity Shock', waar hij een koekje gemaakt van zijn eigen urine at. Dat was inderdaad een sterk staaltje primitief gedrag!

Maar wellicht was Niels Ruell, de auteur van het artikel, simpelweg verstrooid en bedoelde hij eigenlijk de partij van Bert Anciaux, de VlaamsProgressieven. Hun nieuwe naam werd pas afgelopen zaterdag bekendgemaakt, waardoor nog niet iedereen vertrouwd is met hoe Spirit voortaan heet. Nochtans had men, in dezelfde krant notabene, op vrijdag al gewaarschuwd dat VlaamsProgressieven allesbehalve een goede naam is.

Want hoe moeten Vlaamse progressieven die géén lid zijn van de kartelpartner van SP.A zich nu voortaan noemen? Anderen vroegen zich dan weer af of het niet Vlaamse Progressieven (in twee woorden met een e na Vlaams) moest zijn? Daarenboven is het een veel te lange naam! Geen nood echter, bij Actua TV hebben ze er al iets op gevonden. Daar wordt de partij simpelweg afgekort tot VP, omdat de naam anders teveel plaats inneemt op het TV-scherm.

Maar ook De Standaard gaat in deze niet vrijuit. Het aantal fouten dat ik elke dag opnieuw tegenkom tijdens het lezen, is al lang niet meer te tellen op de vingers van één hand. Peter Vandermeersch moet dringend eens investeren in een deftige spellingchecker voor zijn redactie, of ze desnoods op taalbad naar Spa sturen. Want tegenwoordig is De Standaard al lang niet meer de standaard. Vandaar ook dat ze vorig jaar hun slogan veranderd hebben in 'Onverantwoord Interessant'. Al was 'Onverantwoord veel fouten per editie' nog beter geweest...

Premierambities

Tijdens mijn eerste jaar Journalistiek aan de Hogeschool West-Vlaanderen, kreeg iedereen in de eerste les al meteen de opdracht om een BV te interviewen. Terwijl ikzelf toen voor voetballer Gert Verheyen koos, viel de keuze van mijn vriend en studiegenoot Broes op toenmalig CD&V-voorzitter Yves Leterme. Op het moment van het interview, najaar 2003, was hij dus nog geen Minister-President en was er van de regering Leterme I nog lang geen sprake.

Op de vraag 'heb je premierambities?' antwoordde Leterme;
Neen. Ik droom er uiteraard wel van dat mijn partij opnieuw krachtig wordt en ik zou graag wel eens het beleid voeren, dat is evident. Maar het enige waar ik naar verlang is dat die militanten die zich inzetten voor de samenleving in onze partij, dat die mensen eens de kans krijgen om een keer een overwinning te vieren en een keer een moment van fierheid te beleven. Daar hebben ze recht op.

Gevraagd naar zijn favoriete ministerpost, luidde het antwoord:
'Federaal Minister van Financiën. Dat is een kanker die in de samenleving heerst, denken we maar aan de fiscale amnestie.'

Intussen zijn we 3 verkiezingsoverwinningen verder. Komt er in 2009 een vierde of knopen we opnieuw aan met de nederlagen uit de jaren '90? Op 15 juli kennen we alvast een deel van het antwoord. Wanneer er verdere stappen in de staatshervorming worden gezet, is de kans groot op het eerste. Als de macht echter gaat primeren op het inlossen van de beloftes, wordt het bang afwachten op de resultaten van de regionale (en federale?) verkiezingen van volgend jaar...

Delicaat

Dat het conflict op Cyprus zeer delicaat ligt, blijkt uit het feit dat de grensovergang gisteren al meteen voor korte tijd opnieuw gesloten werd!

Kort na het vuurwerk om de opening te vieren, werd de Grieks-Cypriotische zijde van de grenspost opnieuw afgesloten omdat de Turks-Cypriotische politie de gemaakte afspraken schond. Rond 23u werd het checkpoint dan, opnieuw, opengesteld.

Maar het bewijst eens te meer dat deze opening niet meer dan een symboolwaarde heeft, en de échte onderhandelingen pas in juni zullen gevoerd worden.

Dat dit conflict niet louter bij woorden is gebleven zoals in België, maar dat het in de jaren '60 tot een burgeroorlog is gekomen, en in de jaren '70 zelfs tot een bloedig internationaal militair conflict, heeft zeer diepe gewonden geslagen. Vandaar ook dat de emotie het soms al eens haalt van de ratio, zoals gisteren bewezen met de korte sluiting van de grenspost.

Het is alvast te hopen dat het conflict tegen eind dit jaar opgelost raakt, want iedereen is het erover eens dat het anders opnieuw voor vele jaren in de koelkast belandt en zeker voor de amechtige economie van TRNC is dat een absolute catastrofe...

Historische dag!

Enkele weken geleden schreef ik dat er gesprekken plaatsvonden tussen Dimitris Christofias en Ali Talat om een extra grensovergang te installeren in Ledra Street.Vandaag was het dan eindelijk zover!

Onder zéér ruime persbelangstelling (foto links) werden vanmorgen de hekkens verwijdert die Ledra Street in Nicosia van de Bufferzone scheidden. Het is dan ook vast en zeker een item in Het Nieuws en Het Journaal.
Na ruim 44 jaar kan je voortaan opnieuw gezellig wandelen over de volledige lengte van de centrale boulevard in het oude stadsdeel.Een meer dan historische dag. Het was dan ook aanschuiven aan beide zijden van de grens om dit nieuwe stukje in te wandelen, onder toezicht van de UN veiligheidstroepen natuurlijk, dat spreekt.

Heel wat mensen hebben voor het eerst sinds de opsplitsing van het eiland een bezoek gebracht aan 'de andere kant', wat hier en daar dan ook voor emoties zorgde.

Foto midden: aanschuiven om een visa voor TRNC te krijgen. Foto onder: aanschuiven om TRNC opnieuw te verlaten.

Magical Misha

Morgen zaterdag hebben we hier in Tbilisi een ontmoeting met de United National Movement, de partij van president Mikhail Saakashvili. Een van de topics die zal worden aangehaald, wordt ongetwijfeld het democratisch deficit waarmee Georgië kampt. Dat er tijdens de recente presidentsverkiezingen op grote schaal is gefraudeerd, wordt immers niet alleen door de oppositie verkondigd aan al wie het wil horen. Ook talloze NGO's die in deze Kaukasusstaat actief zijn, hebben ernstige bedenkingen bij de stembusslag van begin januari.

En wat meer is, ze kunnen het zelfs bewijzen. In bepaalde regio's zijn er immers méér stemmen geteld, dan dat er kiezers geregistreerd zijn. In een bepaalde regio 2100 stemmen behalen, terwijl er maar 2000 stemgerechtigden wonen, is toch wel een zeer merkwaardige stunt.

Gisteren bedacht ik hem dan ook met de nickname 'Magical Misha', gezien hij er in slaagt meer stemmen tevoorschijn te toveren, dan dat er inwoners zijn... Deze nickname sloeg blijkbaar bijzonder aan bij de verenigde oppositie, want vandaag werd hij al druk gebruikt door campagnemedewerkers, met het oog op de parlementsverkiezingen van eind mei.

'Democratisch dictator' is een andere term waarmee hij benoemd wordt. Alle, maar dan ook àlle personen in de uitvoerende macht in het hele land (burgemeesters, schepenen, ministers, voorzitters van overheidsbedrijven) behoren immers tot de partij van Saakashvilli, maar zelf beweert hij bij hoog en bij laag dat ze één voor één democratisch zijn verkozen...

Eindelijk!

Was het voor Jezus vandaag het Laatste Avondmaal, dan wordt het voor de regering Leterme I op deze Witte Donderdag het eerste avondmaal. Eindelijk kan ik mijn Europese contacten hier in Athene, en even verderop in Nicosia, vertellen dat België een volwaardige regering heeft, na 9 maanden! De Adeccoregering van december vorg jaar (waarvan de nalatenschap met een microscoop bekeken moet worden) telt immers niet mee.

Gelukkig hebben de diverse (vooral Vlaamse) partijen de klaarheid van geest gehad om de ministers die in december waren aangesteld, gewoon op hun post te laten zitten. En door de transfer van Marie Arena wordt Demotte nu zowel Waals als Franstalig Minister-President! Een combinatie die in Vlaanderen al van in den beginne werd toegepast, maar we weten allemaal dat een Waalse frank altijd wat later valt...

Ledra Street in ere hersteld?

Nu de hardliner Tassos Papadopoulos uit het presidentieel paleis is verdreven, herneemt Cyprus de onderhandelingen met het Turkse Noorden over de opening van 2 nieuwe grensovergangen in Nicosia, de laatste verdeelde hoofdstad ter wereld.

Een van de overgangen zou in Ledra Street komen, de winkelwandelstraat in het hart van het oude stadscentrum. Daardoor zou het, voor het eerst in meer dan 34 jaar, opnieuw mogelijk worden doorheen de volledige Ledra Street te wandelen. Momenteel ontsiert een wegversperring immers nog steeds het uitzicht van deze prachtige centrumstraat (zie foto).

Wanneer Christofias en Talat, de president van TRNC, deze week tot een overeenkomst komen, zou de nieuwe grenspost in april al een feit kunnen zijn. Aan beide zijden hebben de voorbije maanden immers al voorbereidende werken plaatsgevonden.

Europees Cuba

In het kamp van de centrumrechtse kandidaat Kasoulides likken de vele campagnemedewerkers stilaan de wonden die zijn geslagen door de verkiezingsnederlaag van zondag. En omdat humor nu eenmaal de zeden verzacht, duiken hier en daar ook al woordspelingen op om de overwinning van 'de communist' te verteren.

Zo wordt er de laatste dagen al eens de vraag gesteld: 'weet ge wie Fidel Castro heeft aangesteld als opvolger? Dimitris Christofias!' De vergelijking met Cuba wordt hier trouwens volledig doorgetrokken. Beide een eiland met een zonnig klimaat, beide problemen met hun grote buurland (Turkije/VS).

Nu Cuba stilaan meer opschuift in de richting van het Westen (hééél traag, maar toch) maakt Cyprus de omgekeerde beweging. Er wordt dan ook ernstig nagedacht om Cyprus te promoten als 'het nieuwe Cuba!' of 'de EU-versie van Cuba!'.

De zoektocht naar een eigen versie van Guantanamo Bay is trouwens al ingezet...

Dimitris Christofias nieuwe president

De Communist Dimitris Christofias haalde het in de tweede ronde van de presidentsverkiezingen met 53% van de stemmen van de rechtse democraat Ioannis Kasoulides. Die had vorige week zondag nochtans nipt de eerste ronde gewonnen.

Maar nu moet Kasoulides dus de duimen leggen voor Christofias, de huidige parlementsvoorzitter. Wellicht heeft de steun van aftredend president Tassos Papadopoulos de doorslag gegeven in de zeer spannende tweede ronde van de presidentsverkiezingen. Papadopoulos eindigde in de eerste ronde, vorige week zondag, pas als derde en ziet zijn termijn dus niet verlengd.

Met Christofias komt voor het eerst sinds vele decennia, opnieuw een communist aan de macht in een lidstaat van de Europese Unie.

Communist als president?

Wordt een communist of een democraat president van Cyprus? Dat is de vraag die het eiland vandaag in de ban houdt. Net als vorige week, werden er ook deze keer om 17u diverse exit-polls bekendgemaakt.

En die zien er niet zo goed uit voor Kasoulides. Hij moet namelijk telkens nipt het onderspit delven voor Christofias. In de poll van de openbare omroep haalt Kasoulides 49,2% tegen 50,8% voor zijn opponent. Bij de commerciële omroepen varieert zijn score van 48,2% tot 49,8%. Cijfers die gruwelijk dicht bij elkaar liggen, dus blijft het gespannen afwachten tot wanneer de resultaten binnen lopen!

Exit-poll: Kasoulides in 2e ronde

Sinds de stembureaus dichtgingen om 16u is het wachten geblazen op het resultaat! Dat wordt verwacht rond 20u vanavond, het tijdstip waarop de grote zenders met hun nieuwsuitzendingen beginnen.

Cyprus heeft echter een traditie van betrouwbare exit-polls, en de resultaten daarvan werden bekendgemaakt om 17u. Daaruit blijkt dat Dimitris Christofias van de extreemlinkse partij AKEL de winnaar zou zijn met 34,4% van de stemmen, gevolgd door Ioannis Kasoulides met 33,5%. Aftredend president Papadopoulos zou derde eindigen met iets minder dan 33% van de stemmen.

Maar omdat de uitslagen dermate dicht bij elkaar liggen, is het maar de vraag of de exit-poll de echte uitslag zal benaderen. Het blijft dan ook nagelbijten tot wanneer de officiële uitslag bekend wordt gemaakt om 20u. Dat dit reeds zo vroeg gebeurd, komt omdat de stemmen ter plaatse worden geteld, in het stemlokaal zelf. De stemmen moeten dus niet eerst vervoerd worden naar een centraal punt, waar ze worden geteld.

Ook het feit dat er in Cyprus amper een half miljoen stemgerechtigden zijn, zorgt voor een snelle bekendmaking van het resultaat.

Silent Saturday

De campagnetrein is sinds middernacht volledig stilgevallen. Het is immers bij wet verboden om op de dag voor de verkiezingen nog campagne te voeren. Voor het eerst kunnen de Cyprioten opnieuw de krant lezen zonder op politieke advertenties te stoten en naar de radio luisteren of de TV aanzetten zonder voortdurend de naam van één van de 3 kandidaten te moeten aanhoren. Ook elke vorm van samenkomst is niet toegestaan op wat hier 'silent saturday' wordt genoemd.

Er zit voor de vele partijmilitanten dan ook niets anders op dan de (weinige) onbesliste kiezers persoonlijk te overtuigen om voor Kasoulides te stemmen of om natuurlijk kiezers uit een ander kamp te overtuigen om hun stem aan DISI te geven.

Voor jonge christendemocraten in Vlaanderen is het daarentegen allesbehalve een stille zaterdag. Dit weekend is er namelijk het jaarlijkse congres van Jong-cd&v, dat deze keer handelt over de toekomst van Europa en de EU. Nadat ik de voorbije 5 jaar steevast op de afspraak verscheen, moet ik deze keer verstek laten gaan omwille van mijn Europees avontuur in één van de 12 'nieuwe' lidstaten. Maar vanuit het meest oostelijke EU-land wens ik mijn partijgenoten alvast een geslaagd 'Over Grenzen'-congres toe. Met gasten als EVP-voorzitter Wilfried Martens, oud NAVO-baas Willy Claes en interimpremier Guy Verhofstadt mag dat geen enkel probleem zijn.

Valentijn?

Gisteren waren we 14 februari, een dag waarop heel wat mensen Valentijn vieren. Al was er voor de presidentskandidaten niet veel te vieren, want met het TV-debat hadden zij wel andere zorgen aan het hoofd.

Tijdens het debat, dat tegelijk op de openbare en twee commerciële omroepen werd uitgezonden, kunnen de kijkers een SMS sturen om aan te geven van welke kandidaat zij vinden dat hij het debat aan het winnen is. Bij de voting op Sigma trok Kasoulides aan het langste eind, bij die op Ant1 (lees als Antena) eindigde hij nipt tweede. Ook de commentaren na afloop waren het erover eens dat het Europarlementslid het debat had gewonnen. Niks dan goed nieuws dus, dat belooft voor zondag!

Vanavond wordt alvast het orgelpunt van deze presidentscampagne geplaatst met een grote verkiezingsmeeting waarbij meerdere duizenden aanhangers worden verwacht. De laatste dagen zijn immers ook de vele Cyprioten die in het buitenland verblijven, naar hun thuisland afgezakt om hun stem uit te brengen. Voor DISI alleen al gaat het om 12.000 stemgerechtigden.

Ook voor Yves Leterme en zijn familie vier er dit jaar maar weinig te vieren. Hun valentijn werd een slopende dag waarbij het ellenlang wachten was op de resultaten van de vele onderzoeken. Gelukkig bleek alles nog relatief mee te vallen en is een chirurgische ingreep niet nodig gebleken. Ik wens hem alvast het allerbeste toe en hoop dat hij op de afdeling Intensieve Zorg de rust zal vinden waar het hem de voorbije jaren aan ontbrak, door achtereenvolgens de gemeenteraadsverkiezingen, dito federale campagne en een erg slopende onderhandelingsmarathon.

Nutteloze verkiezingen??

Wie interesse heeft in Cyprus en zijn verkiezingen van zondag, moet zeker het artikel hierover lezen, dat deze maand in MO* (Mondiaal Magazine) verscheen. Je kan het ook online lezen, door hier te klikken. Daarin omschrijven sommige Cyprioten de stembusslag als nutteloos, omdat een oplossing voor 'the Cyprus Issue' enkel door de internationale gemeenschap kan worden geforceerd.

Over deze kwestie, die sinds 2004 opnieuw brandend actueel is, vindt vanavond op de televisie trouwens een debat met de 3 presidentskandidaten plaats. The Cyprus Issue is het enige wat tijdens het debat zal worden besproken. Alle overige thema's kwamen immers reeds aan bod in een eerste debat, eind januari. Het is een zoveelste bewijs van het feit dat een oplossing voor de opdeling van Cyprus de politiek volledig overheerst.

De andere problemen waarmee het eiland te kampen heeft, zoals een alsmaar nijpender watertekort, een oprukkende werkloosheid, en stijdende prijzen voor voeding & brandstof, komen tijdens deze campagne amper aan bod. Het lezen van een (Engelstalige) Cypriotische krant, vertoont dan ook sterke gelijkenissen met het lezen van De Standaard. Want ook bij ons wordt er al bijna een jaar lang enkel gepalaverd over de vraag of België federaal dan wel confederaal moet worden...

Armada van Affiches

Met de eindmeet in zicht, worden sinds maandag alle registers opengetrokken. Naast een batterij spotjes op radio en tv, betekent dit ook een armada aan affiches. Waar in België een verkiezingscampagne aan strikte regels is gebonden (affiches enkel op privé-terrein, beperkte uitgaven per kandidaat...), lijkt in Cyprus werkelijk alles toegestaan.

Zo heeft ondergetekende er zijn eerste illegale daad op Cypriotische bodem erop zitten! In de nacht van maandag op dinsdag werd er namelijk massaal 'wildgeplakt' in Nicosia. Gevels, verkeersborden, leegstaande gebouwen moesten er aan geloven en kregen deze (of een andere) affiche opgeplakt.

Al snel werden we opgemerkt door een politiepatrouille, maar zolang de verkeersborden leesbaar bleven, lieten ze begaan. In tegenstelling tot onze communistische tegenstrevers. Toen ze lucht kregen van de massale plakactie trokken ze er massaal op uit om onze inspanningen opnieuw ongedaan te maken. Uiteraard lieten we ons niet zomaar doen, dat spreekt! Geconfronteerd met ons doorzettingsvermogen gaven ze dan ook al snel de strijd op...

War Room

Een blik op het epicentrum van de kiescampagne. Vanuit dit kantoor, dat we soms grappend 'de war room' noemen, werken de vele jongeren van NEDISI en Protoporia keihard aan de campagne van Ioannis Kasoulides. Naarmate 17 februari nadert, blijft er ook almaar minder tijd over om te eten, en dus maken de uitgebreide (gezonde) maaltijden plaats voor een snelle (ongezonde) snack, zoals pizza, waarvan de restanten blijven liggen tot aan de opkuis ergens diep in de nacht...