Heroes

Vanavond start op VT4 het tweede seizoen van de topserie Heroes. Aandachtige lezers van mijn blog zullen gemerkt hebben dat ik momenteel zoet ben met het bekijken van het eerste seizoen op DVD (zie linkerkolom). En het moet gezegd, de serie bevalt me steeds meer en meer! Wie dus vanavond niet weet naar wat gekeken, zeker afstemmen op VT4.

Wie het eerste seizoen gemist heeft, rept zich best vandaag nog naar de krantenwinkel. In de Humo van vorige week staat een bon waarmee je de box voor amper 34,95€ in huis kan halen om zo helemaal mee te zijn! De zender uit Zaventem pakt vanavond trouwens ook uit met een nieuwe reeks van PEKING EXPRESS, één van de weinige realityseries die het bekijken meer dan waard zijn (en niet alleen omwille van Roos Van Acker ;-)). Aansluitend kan je kijken naar de humoristische talkshow 'Ook getest op dieren', met diezelfde Roos Van Acker en Hans 'ze noemen mij mislukte BV' Otten.

En voor wie het eerder voor fictie heeft, vanavond brengt VTM de 4e reeks van Aspe, de ondergewaardeerde policier van VTM. Zeker dubbel zo goed als Witse, helaas slechts de helft van het aantal kijkers (850 000 vs 1,8 miljoen)...

Zeg nu nog eens dat er niks op TV is!

kunt u nog volgen?

Het is vandaag Allerzielen, meteen een goed moment om eens te kijken welke programma's dit najaar vroegtijdig ter ziele gegaan zijn. Dat zijn zo goed als allemaal programma's van VijfTV en VT4, op 30 Rock na. Dat wordt vanaf donderdag vervangen door nieuwe afleveringen van De Marollen in de Het Leven Zoals Het Is-reeks.

Al de andere vroegtijdige afvoeringen en wijzigingen zijn dus voor rekening van de SBS-zenders. Ze vervallen daarmee in hardnekkige oude gewoonten. Tot voor een paar jaar waren last-minute veranderingen schering en inslag op àlle Vlaamse zenders. Maar terwijl de andere zenders hun leven gebeterd hebben (vooral Kanaaltwee weet zich te bedwingen), vervallen ze in Zaventem opnieuw in deze uiterst irritante gewoonte.

Het lijstje van de jongste maanden is lang: Outback Luke, Numb3rs, Brothers&Sisters, Weeds, Blue Heelers, Slimmer Dan Een Kind van 10, Mama Staakt - Tante Kaat Waakt, Rules Of Engagement, Everybody Hates Chris, Traveler, Zo Moeder, Zo dochter... Kunt u nog volgen wanneer uw favoriet programma wordt uitgezonden? Hebt u zin om eerst een kwartier lang uw TV-gids te bestuderen op zoek naar die serie die u zo graag volgt? Gesteld dat die TV-gids de wijzigingen nog kan opnemen, vaak lopen die hopeloos achterop (zonder dat ze er zelf iets aan kunnen doen).

De zeer succesvolle verkoop van TV-series op DVD komt dan ook niet uit de lucht vallen. De kijker is het beu dat er met hem geen rekening wordt gehouden, en zegt zijn zender de wacht aan. Wanneer hij zich de DVD-box aanschaft, kan hij kijken wanneer hij dat wilt, aan het tempo dat hij dat wilt én vooral, zonder die irritante reclame-onderbrekingen. De vele extra's zoals weggelaten scènes, audiocmmentaar van de acteurs en/of regisseur, en documentaires allerhande, krijgt hij er als toetje bovenop. En als de fan zijn serie verslonden heeft, kan hij ze zonder problemen kwijt op e-Bay. Zo kan hij een flink deel van de aankoopsom recupereren, om het volgende seizoen aan te kopen.

Zenders die hun programmaschema constant veranderen, worden daar door de kijker trouwens genadeloos voor afgestraft. Want VT4 en Vijf TV zijn de grote verliezers van het tv-seizoen tot hier toe. In Vilvoorde lachen ze in hun vuistje, want daar is de negatieve trend gestuit, en zijn ze opnieuw marktleider in de doelgroep van 18 tot 44-jarigen.

Oh ja, de enige programma's die het op VT4 wél goed doen, zijn Lost en het duo Huizenjacht-The Block. Niet toevallig programma's die al sinds hun eerste aflevering steevast op dezelfde dag worden uitgezonden...

Interview: Stan Van Samang, Vermist

Vanaf vandaag loopt Vermist in de zalen, de nieuwste film van Jan Verheyen. Een ideale gelegenheid voor een interview met Stan van Samang, die in de film de rol van computerfanaat Steve speelt.

Kan je nog pap zeggen na een zomer waarin je én meer dan 50 keer optrad, én een debuutalbum opnam én in een film annex tv-serie speelt?
Nog net. Het is enorm druk, maar het is ook enorm leuk. Dat maakt dat ge het volhoudt, eigenlijk.

Uw collega-acteurs zijn helemaal op, na zeven maanden draaien, en zij combineren dit niet met het opnemen van een album én een grote zomertour.
Het is inderdaad een hele boterham. Dat maakt dat ik heel weinig thuis ben. Te weinig, eigenlijk. Dat het einde van de opnames in zicht is, klinkt me dan ook als muziek in de oren! Ik ben héél blij dat ik hieraan mocht meewerken, maar ik ben ook blij dat de opnames geen twee jaar in beslag nemen.

Is er vakantie in zicht?
Nog niet meteen. Eind november komt mijn debuutalbum uit, zodat er in december heel wat promotiewerk op de agenda staat. Maar met de feestdagen, tussen kerst en nieuw, zal ik thuis zijn. En dat zal deugd doen. Niet in mijn agenda moeten kijken om te weten waar ik die dag naar toe moet en waar ik ga eten, maar gewoonweg helemaal niks doen. Daar kijk ik wel naar uit. Anderzijds, het is ook allemaal zo leuk! Ik geniet er volop van, en een geluk dat ik er nog kan van genieten.

Want heel wat collega’s zijn toch een beetje gezond jaloers op de vele kansen die jij nu krijgt.
Ja, das waar, dat geloof ik goed. Ik weet dat ik met mijn gat in de boter ben gevallen. Ik zou zelf ook jaloers zijn in hun plaats, want ik mag mijn twee handjes kussen voor de kansen die ik krijg. Ik neem ze dan ook gretig aan, maar ik werk er ook keihard voor. Ik krijg het niet zomaar in de schoot geworpen.

In Vermist speel je Steve, de computerkenner binnen het team.
In tegenstelling tot Stan van Samang, want ik ken niks van computers. Helemaal niks, en dat zorgde al eens voor problemen. Bij de briefing zeiden ze dan tegen mij ‘je moet eerst dat openen, en dan dat, en dan dit sluiten…’ , maar voor mij is dat echt chinees. En omdat Steve de man achter de pc is, was het mijn taak om te zorgen voor mastbepalingen, vergrotingen van foto’s, opsporen van gegevens… En dat hebben ze mij toch eerst een paar keer goed moeten uitleggen. Zo van ‘kunt ge dat nu nog eens herhalen?’

Je kreeg dus een volledige computerinitiatie bovenop het spelen van uw rol?
Ja, er is voor alles een eerste keer hé! Een mens blijft leren, voor mij weer een nieuwe ervaring.

De film is geregisseerd door Jan Verheyen, die toch een naam als een klok heeft in Vlaanderen. Hoe was het om met zo’n gerenommeerd regisseur samen te werken?
Goh, Jan weet heel goed wat hij doet. En dat is heel prettig werken, als iemand goed weet waar hij naar toe wil en wat hij nodig heeft. Daarnaast stond hij ook altijd open voor een practical joke. Dat is een absolute must, want de druk moet soms echt van de ketel. En dat kan zeker bij Jan Verheyen. Ik vond het alvast heel leuk werken.

Vermist is het eerste grote fictieproject van VT4. Brengt dat een zekere druk met zich mee, want deze serie zal instaan voor de reputatie van VT4 op fictievlak.
Daar zit ik, als acteur, eigenlijk niet mee in mijn kop. Als de producenten de serie goed vinden, dan hebben wij ons job goed gedaan. Of Vermist er nu voor zal zorgen dat er 700.000 kijkers naar VT4 gaan zappen, dat hebben wij niet in handen hé. Als acteurs kunnen wij zorgen dat het product zo goed mogelijk is, maar het is aan andere mensen om ervoor te zorgen dat er inderdaad 700.000 mensen voor in hun zetel gaan zitten.

Vermist is duidelijk geïnspireerd op Amerikaanse voorbeelden zoals CSI: Miami en 24. Wat vind je daarvan?
Ik vind dat eigenlijk nogal een gevaarlijk, het in eenzelfde adem noemen met een CSI of een Missing. Voor mij houdt die vergelijking heel snel op, omdat die werken met budgetten die voor één aflevering groter zijn dan ons budget voor heel de serie.

In termen van budget is vergelijken inderdaad niet mogelijk. Maar op vlak van look & feel, qua algemene uitstraling, is er toch een duidelijke link?
Ja, ik was aangenaam verrast toen ik voor de eerste keer het decor binnenkwam, bijvoorbeeld. Omdat het er inderdaad Amerikaans uitziet, wat ik goed vind. Ook de manier van draaien is heel jong, flitsend. Dus op dat vlak klopt het zeker. Maar anderzijds schep je daarmee ook een verwachtingspatroon, en dat vind ik heel gevaarlijk bij fictie. Want zonder één fragment te zien, hebben de mensen zich al een beeld gevormd over hoe het er zal uitzien. Op die manier kan je er niet meer onbezonnen naar kijken.

Maar dat is nu éénmaal het eerste waar men naar vraagt. Mensen hebben nu eenmaal de neiging om alles te vergelijken.
Ik weet het. En ik vind dat ook altijd heel gevaarlijk, vergelijkingen.

Je bent niet zo heel vaak te zien, in de film.
Ik heb inderdaad een eerder kleine rol. En, we moeten daar eerlijk in zijn, dat heeft vooral te maken met mijn drukke agenda.

Wordt dat verholpen in de tv-serie?
Ten dele wel ja. Maar anderzijds is het gewoon zo, dat het personage van Steve niet even prominent aanwezig is als Walter, die aan het hoofd staat. Dat is nu eenmaal de rol, daar moet je vrede mee nemen.

Hoe voelde het om met zoveel knap volk, zowel op vlak van talent als op vlak van uiterlijk, samen te werken? Want Koen De Bouw, Kevin Janssens, Joke Devynck zijn toch grote namen in Vlaanderen.
Ik vind het een voorrecht om daar te mogen tussen staan. Als het daarnaast ook nog eens leuk en professioneel werken is, is dat een droomjob natuurlijk. Ik ben dan ook heel blij dat ik mocht meewerken aan deze productie. Dat zal heel mooi op mijn CV staan!

Naast acteur, ben je nu ook doorgebroken als zanger met uw debuutalbum dat eind november verschijnt. Kijk je daar naar uit?
Enorm. Het is eigenlijk heel dubbel, want ik ga ook verschikkelijk nerveus zijn omdat het niet te vergelijken valt met de release van een film waarin je meespeelt. Een plaat is veel persoonlijker, veel meer van mezelf. Het is iets waar ik al jaren van droom, en dat zit er nu aan te komen en dat gaat heel vreemd zijn.

Hoe voelde het om deze zomer op al die podia te staan?
Heerlijk. Dat is leuk natuurlijk, we amuseren ons altijd te pletter. Dat wordt pas lastig als het te zwaar wordt, niet omdat het de zoveelste keer is. Als er bijvoorbeeld vijf in hetzelfde weekend zijn of wanneer ik de volgende dag om halfzeven op de set moest verschijnen. Dan wordt het lichamelijk wel lastig, en dat is iets wat ik deze zomer heel hard gevoeld hebt.

Je bent er ook goed in geslaagd om niet bekend te blijven als de winnaar van Steracteur, Sterartiest, als de zingende acteur, maar wel gewoon als Stan van Samang, de zanger.
Ik hoop in ieder geval dat ik ervan los ben gekomen. Maar het is ook niet te vergelijken met bijvoorbeeld de winnaar van Idool. Voor het programma was die winnaar nog nooit op televisie geweest, terwijl wij als acteurs allemaal al bekend waren in Vlaanderen. Er zullen bijvoorbeeld mensen zijn, die Kevin (zijn personage uit Wittekerke, nvdr) zullen blijven zeggen tegen mij. Omdat dat mijn eerste grote rol was, en dat blijft hangen. En niet die Steracteur, Sterartiest.

Na Kevin speel je trouwens opnieuw een agent.
Ja, maar hier dragen we bijvoorbeeld al geen uniform. En nu speel ik ook geen klassieke agent van de lokale politie. Het is dan ook niet met elkaar te vergelijken.

Wanneer de volgende rol die men je aanbiedt, opnieuw een agent zijn, zou je dan neen zeggen?
Neen. Zolang de persoon die ik moet spelen maar interessant is.

Je plaat komt eind november uit. Wanneer zal je spreken van een geslaagd debuut. Wanneer de critici ze de hemel inprijzen, of wanneer het publiek ze massaal koopt? Want die twee zijn vaak tegenstrijdig.
De belangrijkste persoon die de plaat goed moet vinden, is mezelf. Omdat het al zolang een droom is van mij, dat ik ze, voor alles, zelf goed moet vinden. En dat zal zo zijn. Omdat ik bij alles betrokken ben geweest en overal samen met de producer de touwtjes in handen gehad heb. Dus ik weet dat ikzelf tevreden zal zijn over de plaat.

Of dat de critici de plaat zullen smaken, dat weet ik dus niet. Als die nationaal afgekraakt wordt, zal dat pijn doen. Sowieso. Maar als ze nationaal afgekraakt wordt door de critici, maar heel warm ontvangen door het Vlaamse publiek, ga ik denken “ach critici, schrijf over mijn volgende plaat maar net hetzelfde”.

Naast de muziek en acteren voor televisie heb je ook al van theater geproefd. Nog plannen in die richting?
Ja, dat zal een blijvende aantrekkingskracht hebben op mij. We zouden graag het stuk ‘Trainspotting’ hernemen, maar ik weet nog altijd niet of ik er de tijd voor zal hebben. Maar ik graag nog terug naar theater gaan.

Bij het begin van dit interview vertelde je al dat dit jaar volledig volgeboekt is, maar wat brengt 2008?
Vooreerst mijn album live gaan brengen op diverse podia. Het wordt dus zeker een muzikaal jaar. Wat niet noodzakelijk wil zeggen dat ik ga inboeten op mijn acteerwerk. Al zal ik waarschijnlijk op een bepaald punt toch aan één van de twee voorrang moeten geven. Want ze blijven combineren zoals ik dit jaar heb gedaan, is gewoon niet vol te houden. Maar ik wil nu geen uitspraken doen over waar ik dan de voorkeur zal aan geven. Je weet immers nooit wat er kan gebeuren.

Steracteur, Sterartiest winnen, om maar iets te noemen.
Bijvoorbeeld, ja!

Gezien: Vermist, Jan Verheyen

Het gaat goed met de Vlaamse film. De ene productie volgt de andere op, en ze worden nog goed bekeken ook. Maar dat laatste is voor Jan Verheyen eigenlijk nooit een probleem geweest. Ook voor zijn nieuwste film, Vermist, zal het publiek opnieuw talrijk naar de bioscoop trekken. Ervaren rot Verheyen is dus de regisseur, en dat merk je aan de film. Er is de uitstekende cast met naast klassebakken als Koen De Bouw ook jong talent als Stan van Samang en Catherine Kools. Die laatste twee komen in de film echter maar beperkt aan bod. Niettemin schoon volk, en dat wordt met de talloze close ups nog beklemtoond.

Daarnaast is er het aangrijpend verhaal van een tienermeisje dat verdwenen is na een nachtje stappen. Een plot die zeker in ons land nog steeds het nodige losmaakt. Omdat we in de film de Cel Vermiste Personen volgen, draait alles rond de zoektocht naar het slachtoffer. En dat is meteen een heel andere insteek dan bij andere policiers, waar de dader van het misdrijf centraal staat. Naar de dader wordt er in Vermist natuurlijk ook gezocht, maar dat is gewoon één van de manieren om aanwijzingen te verzamelen voor het echte werk, de zoektocht naar het tienermeisje. En dat zorgt meteen voor een emotionele lading gedurende de film.

Het is de eerste policier van Verheyen, en hij heeft zich duidelijk meer laten leiden door Amerikaanse voorbeelden, dan door pakweg Engelse of Franse politiefilms. Hij doet daardoor een beetje denken aan De Zaak Alzheimer. De film richt zich dan ook in de eerste plaats tot het jonge VT4-publiek dat misdaadseries als CSI:Miami en Numbers gewoon is. Een gegeven dat vooral ook in de serie volop tot uiting zal komen. Enig nadeel daaraan is dat het flashy lettertype nogal onduidelijk is, wat het soms moeilijk om volgen maakt.

Verder is dit best een vermakelijke film, die ook op scenarieel vlak meer dan zijn best doet. Een nieuwe ‘Zaak Alzheimer’ is het niet, maar Jan Verheyen stelt opnieuw niet teleur en zorgt voor een avond topentertainment van eigen bodem.

Meer over vermist op TV-Visie.be

Interview: Koen De Bouw speelt in nieuwe film Vermist

Voor fans van Koen De Bouw breken heuglijke tijden aan. Niet alleen is hij nog altijd te zien als presentator van Groene Vingers, het tuinmagazine van VTM. Hij speelt ook de hoofdrol in ‘Vermist’, de nieuwe film van Jan Verheyen die later op VT4 een vervolg krijgt als volwaardige TV-serie. En volgend jaar is hij dan weer te zien in de nieuwe film Loft van Eric Van Looy. Koen De Bouw is dan ook zonder twijfel één van de meest gevraagde acteurs van het land. ‘Ik heb geluk gehad’, beaamt hij. ‘Maar ik heb er ook altijd keihard voor gewerkt.’

Hoe voelt om als ervaren acteur op de set te staan met een ploeg vol jonge beloftevolle acteurs?

Ik heb eigenlijk dat gevoel nooit gehad. Want met Kevin heb ik al twee films gedraaid, voor Koning van de Wereld zat ik drie maanden in Cuba met hem. En ook Windkracht 10 heb ik samen met hem gedraaid, dus we kunnen elkaar wel al wat langer. En zowel Cathérine als Stan, en zeker Joke, hebben toch ook al wat bezig geweest, dus ik had zeker niet het gevoel om met beginnelingen te werken. Helemaal niet zelfs.

Deze film is uw eerste samenwerking met regisseur Jan Verheyen. Hoe viel dat mee?

Dat is geweldig meegevallen. Het werd tijd dat we eens iets samen konden doen, want in het verleden lukte het nooit. Hij is een zeer intelligente man, met een zeer opmerkzame geest. Hij heeft goede oren en ogen, en dat is iets wat ik als acteur graag heb. Omdat je als acteur, je toch vaak in heel kleine nuances probeert uit te drukken, en dan is het leuk dat mensen het opmerken. Ook als het niet juist zit, en dat is bij Jan absoluut het geval. Daarnaast heeft hij een goed gevoel voor humor en is hij heel sociaal. Hij is op een goede manier aanwezig op de set, en dat alles samen maakt dat je een topgevoel aan het samenwerken met Jan overhoudt.

Vermist is niet alleen een film, maar ook een tv-serie. Dit wordt je eerste lange rol in een tv-reeks sinds Wittekerke.

Eigenlijk niet, want intussen is er Stille Waters geweest én Sedes en Belli. Maar het klopt dat ik voornamelijk films heb gedraaid. Een paar minder gekende, maar ook enkele grote producties. Zo heb ik de hoofdrol gespeeld in ‘De Indringer’, ‘De Zaak Alzheimer’ en ‘Verlengd Weekend’ die toch allemaal een groot publiek hebben aangetrokken.

Maar in tegenstelling tot een film vergt een televisieserie toch een engagement van een langere duur. Was je daar opnieuw aan toe of kwam het gewoon goed uit?

Oorspronkelijk werd Vermist alleen als film gepresenteerd. Maar al snel bleek dat het materiaal breed genoeg was om er ook een serie aan vast te koppelen. Het opnemen van het eerste seizoen nam zeven maanden in beslag, en dat is inderdaad meer dan bij een film. En de kwaliteit die men het wilde meegeven, maakte dat het zeven erg zware maanden waren, ook al telt het eerste seizoen maar negen afleveringen, en niet de gebruikelijke dertien.

Dus toch wel opgelucht dat het einde in zicht is?

Absoluut! Jazeker, want ik ben echt kapot.

Vermist is meteen ook het eerste grote fictieproject van VT4. Brengt dat enige druk met zich mee?

Je probeert natuurlijk altijd uw maximum kwaliteit te brengen. Dus die druk is er altijd. Het is een druk die je aan jezelf verplicht bent. Maar het is inderdaad de eerste grote reeks die VT4 maakt, en dat duidt op de potentie van een zender, want fictie is nog steeds het duurste tv-genre. Wanneer bepaalde zenders hun fictie-aanbod (VRT, red.) moeten afbouwen is het altijd leuk vast te stellen dat andere groepen hun aanbod stilaan opbouwen.

VT4 richt zich tot een jonger publiek, wat ook tot uiting komt in Vermist. Het is allemaal iets flitsender, iets eigentijdser. Hoe heb je dat op de set ervaren?

Het finale eindresultaat heb ik natuurlijk nog niet gezien, dus daar kan ik nog niets over zeggen. Ik weet wel dat het tempo waartegen wij opgenomen hebben onhoudbaar is. Zeker voor mij, daar ben ik echt wel over de grens gegaan. Nu ja, het is altijd leuk om met uw grenzen kennis te maken. Dat zijn momenten die je moet koesteren en die lessen moet je onthouden.

Jan Verheyen staat alom bekend als een regisseur die zich richt tot het brede publiek, eerder dan een arthouse director. Dat kom ook tot uiting in de film en de serie, die eerder doen denken aan CSI dan aan Inspector Morse.

Ja, inderdaad. Er is niks mis met Morse, maar jongeren zijn nu eenmaal gewend om in aanraking te komen met dat soort snelheid, dus daar kan je niet omheen. Voor mij als acteur is het boeiend om zoiets te doen, om die grenzen te verkennen en te zien wat er bij ons mogelijk is. Natuurlijk, het budget waar wij een hele film moeten van draaien, besteden zij louter en alleen aan catering! Wij zitten dus met veel beperktere middelen, daar kan je niet naast.

Maar als je dan ziet wat wij met die beperkte middelen toch kunnen realiseren. Toen ik de film voor het eerst zag, dacht ik bij mezelf; Jezus, hebben wij dat op 24 dagen voor elkaar gekregen. Hallucinant! Nu, het verhaal leent er zich ook wel toe. Want ik ben absoluut geen pleitbezorger om voortaan elke film op zo’n korte tijd te draaien, zeker niet!

Verlengd weekend werd in nog minder tijd, in amper 17 dagen tijd, ingeblikt.

Het verhaal was daar natuurlijk ook naar geschreven, omdat je met een eenheid van plaats zit. De drie hoofdrolspelers bevonden zich in dezelfde villa, waardoor bijna alle scènes zich daar afspelen en je niet constant de hele set moet verhuizen.

De opnames voor de serie zitten er bijna op. Wat brengt de toekomst?

Nog dit jaar herneem ik een theatervoorstelling, die we vorig jaar gebracht hebben, Una Giornata Particulare, wat zoveel betekent als ‘een bijzondere dag’. Vanaf januari speel ik dan een hoofdrol in de nieuwe langspeelfilm van Eric Van Looy, Loft, naar een scenario van Bart De Pauw, waarna ik opnieuw het theater in ga.

Daarnaast ben je ook bekend als het gezicht van Groene Vingers op VTM.

Dat gaat natuurlijk ook door. Toen het voorstel kwam om Groene Vingers te presenteren, voelde ik mij direct aangesproken. Ik heb er wel enkele weken over nagedacht, maar ik heb dan besloten om mijn hart te volgen, omdat tuinieren en de natuur toch wel één van mijn passies is, en ik heb er tot op vandaag nog geen spijt van gehad. Voor Groene Vingers nemen we één dag per week op in de mooiste tuinen en arboreta van Vlaanderen, en dat is een dag waar ik elke keer weer naar uitkijk.

Niet jaloers dat je de rol van tieneridool zal kwijtraken aan Stan van Samang en Kevin Janssens?

Nee hoor, helemaal niet! Ze mogen het hebben. Ik heb het zelfs altijd bevochten, ook al merk ik dat het nog altijd aanwezig is. Want het is veel te tijdelijk om daar uw vak van te maken, van het tieneridoolschap!

(c) Ben Labbe - TV-visie.be

Buis voor Goedele & Lien

In het Huis van Vrienden, het hoofdkwartier van VT4 en Vijftv, zullen ze niet rouwig zijn, dat de week erop zit. Er werd dan ook een aardig potje paniekvoetbal gespeeld. Niet alleen werd het fel gehypete 'Outback Luke' na twee weken alweer afgevoerd. Ook dé transfer van 2007, Goedele Liekens, werd verkast naar zondagnamiddag met haar gebuisde schoolkwis 'Slimmer dan een kind van 10'. Twee high profile nieuwkomers die compleet de mist in gaan, leuk is anders!

Nochtans kon dit allemaal vermeden worden, als ze in Zaventem niet zo hoogmoedig waren geweest. Ook al konden ze de voorbije vijf jaar op elke persconferentie uitpakken met een stijgende kijkercurve en toegenomen marktaandeel, dat wil nog niet zeggen dat ze zich alles kunnen permiteren. Zoals een onbekend, en langs alle kanten rammelend, format als 'Outback Luke' progammeren tegenover dé twee succesnummers van de laatste jaren: 'Boer Zkt. Vrouw en 'De Slimste Mens Ter Wereld.' Beiden hebben de voorbije jaren hun deugdelijkheid meer dan bewezen en dus blijft de Vlaming er gretig naar kijken.

Met twaalf jaar ervaring in tv-land zouden ze toch ook bij SBS moeten weten dat er niemand zo conservatief is als de modale tv-kijker? Geen haar op hun hoofd dat er aan denkt om dat lieve snoetje van een Dina of die charmante onhandigheid van een Eric Van Looy te laten vallen voor een onbekend Australisch format op een kleine zender. Er zijn dan ook maar twee verklaringen voor de beslissing om het toch op maandagavond te progammeren: ofwel domheid ofwel hoogmoed.

Wat Outback Luke betreft, ben ik geneigd het tweede te zeggen. Ze dachten waarschijnlijk dat ze met dé Vlaamse babe van tegenwoordig, Lien Van de Kelder, voor de mannen en een schone Australiër, voor de vrouwen, de kijker en grand masse naar dat kleine station gingen doen zappen. Helaas pindakaas, zoals ze in Nederland zeggen. Daar zagen ze de bui na de eerste aflevering al hangen, en verhuisden het naar een andere dag. Bij Vijf TV hadden ze twee afleveringen nodig vooraleer de frank viel. Ze proberen het opnieuw vanaf volgende week donderdag... om 22u. Jawel, recht tegenover De Slimste Mens! Een ezel stoot zich geen twee keer aan dezelfde steen, maar VijfTV blijkbaar wel.

Wat betreft de nieuwe quiz van Goedele denk ik eerder aan pure domheid. Ze vergaten bij 'Slimmer dan een kind van 10' namelijk het belangrijkste: een quiz moet in de eerste plaats een quiz blijven én geen bachelor party on air, en al zeker géén reclamespot van een uur ter promotie van het alcoholisme. Wie het aandurft om in de eerste aflevering van een KINDERquiz de éne pint na de andere te laten aanrukken, en een halfgare twintiger op de koop toe nog wat voze praat te laten verkopen, die is zelf allesbehalve slimmer dan een kind van 10. Je mag nog Brad Pitt inroepen om het vehikel te presenteren.

Heroes op een schijfje

Zoals ik reeds zei, was het gisteren mijn verjaardag. En dat brengt cadeautjes met zich mee. Omdat ik anders niks nodig heb, zullen de welgekomen euro's vooral besteed worden aan enkele nieuwe TV-series die verschenen zijn op DVD.

Zo is sinds vandaag de eerste jaargang van Heroes te koop, dé TV-hit van afgelopen jaar. Deze SF-serie met oa. Milo Ventimiglia (de nieuwste chou uit Hollywood, bekend van Gilmore Girls, Bedford Diaries, American Dreams...) en de schone Hayden Panettiere, handelt over een tiental jongelui die ontdekken dat ze beschikken over superkrachten. Maar da's niet alles, ze komen aan de weet dat zij de uitverkorenen zijn om de aarde te redden van de ondergang. De serie was in Amerika de grootste hit in vijf jaar tijd voor NBC, dat op de dool was na het aflopen van Friends & Frasier. Bij ons was de eerste jaargang dit voorjaar te zien op VT4.

Enig speurwerk op internet bracht aan het licht dat deze onderhoudende brok entertainment het goedkoopst is bij Mediadis, 44,95 €, en je krijgt er gratis een Heroes comic book bovenop. Bij de immer dure Free Record Shop kost hij u 54,95 euro! Allesbehalve free dus, want tegenwoordig wordt een DVD-box boven de 50€ als duur bestempeld.

Mijn box is reeds besteld, maar wie nog twijfelt, kan hieronder de trailer bekijken.


Trouwens, wie gisteren aandachtig gekeken heeft naar De Slimste Mens, kon mij in het publiek zien zitten...

De ontknoping van Traveler

VT4 zond donderdag de achtste en laatste aflevering uit van de zwaar miskende topserie Traveler. Die eindigde met een heuse cliffhanger, omdat een verhaal als dat van Traveler zich natuurlijk niet in amper acht afleveringen laat vertellen. Een tweede jaargang was dan ook al in volle voorbereiding. Maar ABC wou eerst de reactie van het publiek afwachten alvorens een volledige jaargang te bestellen.

En daar liep het helaas fout. De kijker lustte geen pap van Traveler, maar een belangrijke oorzaak daarvan ligt bij network ABC zelf. De promotie voor deze zenuwslopende, frisse actiereeks liet nogal te wensen over. Iets wat ze bij ABC ook zelf hebben toegegeven. "Ze hadden het te druk met het promoten van andere nieuwe TV-series tijdens Midseason...".

Wie sinds donderdag echter wakker ligt van de vraag wat er in het tweede seizoen zou gebeuren, en hoe de serie uiteindelijk zou eindigen, kan terecht op de blog van de bedenker van de serie. Daar legt hij alles haarfijn uit en verklapt hij ook hoe de serie had moeten eindigen...

Klik hier om het einde van Traveler te lezen!

Interview: Chris & Lut, finalisten Peking Express

Ze begonnen aan Peking Express als volslagen onbekenden voor elkaar, maar gaandeweg dwongen ze elkaars respect af en uiteindelijk werden ze zelfs vriendinnen. En dat het goed klikt tussen beide dames, blijkt niet alleen uit het feit dat ze doorstootten naar de finale. Tijdens het interview gebeurde het meermaals dat de beide dames op hetzelfde moment hetzelfde antwoordden.

Welk van de vijf doorkruiste landen heeft het meeste indruk op jullie nagelaten?
Lut: Ongetwijfeld Tibet. Dan Laos, Cambodja en China. Vietnam het laatst, want het is er veel te druk. Daar is het echt vies en te industrieel. Terwijl Tibet, dat is echt een andere wereld. Hoe die monniken daar leven, prachtig.

Was dat het doel? Tibet halen?
Samen: Zeker, we wilden Tibet. Finale of niet, dat speelde minder. Maar Tibet zouden we halen. Dat was het doel en we wisten ook dat dat erin zat.

Zijn jullie ook vrienden geworden?
Lut: We gingen voluit voor hetzelfde, en dat is voldoende. We kenden het spel, en moesten eigenlijk geen vriendjes worden, zolang we maar aan hetzelfde zeil trokken. Maar we zijn het uiteindelijk wel geworden. Ik denk dat het zo goed klikte tussen ons omdat we beiden zo nuchter zijn. What you see, is what you get.
Chris: We zijn maatjes geworden, maar geen dikke vrienden. Het is niet dat ik Lut elke dag aan de lijn heb ofzo. Ook al omdat we iets te ver van elkaar wonen. Maar we waarderen elkaar en houden zeker contact om af en toe eens iets te gaan drinken.

Had je geen problemen met de taal, Chris?
Chris: Eigenlijk niet nee, soms eens bij uitdrukkingen maar voor de rest was dat geen probleem. Ook al omdat Lut bijna altijd AN sprak, op één keer na.
Lut: Eén keer heb ik inderdaad serieus gevloekt (lacht). Maar omdat ik Limburgs sprak, viel dat goed mee.
Chris: Marc verstond ik dan weer bijna nooit. Hij sprak echt te plat, van dat echte Vlaams!

In de finale ervaring zien we hoe Wendy uit een truck valt en er als bij wonder niks aan overhoudt. Sta je daar tijdens de race soms bij stil, bij de enorme risico’s die je neemt?
Lut: Daar hebben we eigenlijk nooit over nagedacht, dat het fout kon aflopen. Het is heel gevaarlijk, maar je bent zo bezig met de race dat je daar niet bij stil staat. Neem nu bijvoorbeeld die keer dat we met twee op dat brommertje kropen. Er moest niet veel gebeuren om eraf te vallen.
Chris: Of neem zo’n riksja, daar konden we gemakkelijk een keer doorzakken. Maar dat hield ons niet tegen, we zijn gewoon zo. Er is ook geen tijd om daar mee bezig te zijn.

Is het een voordeel om als twee vrouwen te liften?
Lut: Eigenlijk niet nee, toch zeker niet in Azië. Er vallen daar nu eenmaal geen macho’s te bespeuren. Twee mannen dwingen dan weer respect af, dus zij hebben wellicht wel een voordeel.
Chris: Vond Peking Express in de Verenigde Staten plaats, was het zeker in ons voordeel geweest, maar in Azië was het dat zeker niet.
Lut: De cameraploeg die overal met ons meeging was dan weer wél een voordeel. Dat opende hier en daar duidelijk deuren. Het lijkt me onmogelijk om zo’n trip gewoon met zijn tweetjes te maken.

Wisten jullie al dat je verloren had, voor Roos en Art het jullie vertelden? Had je een voorgevoel?
Lut: Dat wisten we ja. We hadden het namelijk zo slecht gedaan in de finale, ongelooflijk! Bovendien heeft Chris een scherp observeringsvermogen, en ze had in de verte een productiewagen zien staan, waardoor onze frank viel.
Chris: Het ging ook gewoon niet kunnen dat we voor Yves & Wendy toekwamen, daarvoor waren we veel te traag. We hebben het echt verneukt in de finale. We hadden iets van twaalf minuten achterstand op het einde.
Lut: Het einde was zoals het begin: chaotisch.

Das misschien ook wel het grootste verschil tussen jullie en Yves & Wendy?
Lut: Misschien wel ja. Yves & Wendy zijn misschien eerder Spa blauw, iets rustiger, kalmer, terwijl wij eerder Spa bruis zijn! Bij ons was het altijd direct van ‘vooruit met de geit’.

Zijn er dingen waarvan, als je de afleveringen nu terugziet, spijt hebt? Of waarvan je dacht; heb ik dat echt gedurfd?
Lut: Alles zou ik opnieuw doen. Ook het eten van die spinnen en zo. Je denkt daar op dat moment ook gewoon niet bij na.
Chris: Ik heb ook nergens spijt van.

Heb je dat budget van 1 euro per dag echt nodig?
Lut: Dat heb je nodig voor twee zaken: bier en sigaretten. De rest bedelden we, maar die sigaretten waren echt nodig.

Heb je, achteraf bekeken, de juiste editie van Peking gekozen?
Lut: De eerste was ook wel leuk geweest, waar ze door Mongolië trokken. Maar we klagen zeker niet; in Lhasa laten ze per dag maar 25 toeristen toe, dus als je daar deel van mag uitmaken, is dat een onvergetelijke ervaring.
Chris: Voor mij was de eerste zeker ook OK geweest. De tweede editie zei me dan weer niks.
Lut: Ook qua format was het 100% de juiste keuze. Aan de rest zouden we zelfs niet willen meedoen als ze geld toegaven! Bij Peking ben je constant onderweg, je slaapt bij mensen thuis, je leert nieuwe culturen kennen…
Chris: Met een hele hoop een maand samenleven op een eiland; ik mag er niet aan denken.
In koor lachend: Gegarandeerd binnen de kortste keren slaande ruzie!

Interview: Yves & Wendy winnen Peking Express

Ook al verschenen Yves & Wendy aan de start van ‘Peking Express: De Mekong Route’ als ex-koppel, ze kunnen het nog steeds heel goed met elkaar vinden. Door hun relatie van drie jaar voelen ze elkaar perfect aan, en dat bracht hen, samen met een flinke portie geluk, zowaar tot in de finale. En dankzij het haast grenzeloze doorzettingsvermogen van Yves wonnen ze die nog ook. Het leverde hen naast een onvergetelijke ervaring ook elk 5.000 euro op.

Wat was vooraf je doel?
Wendy: Er niet als eerste uitliggen.
Yves: Vooral dat maar toch ook Cambodja halen. Prachtig land trouwens.

In de finale zagen we dat Amir & Jimmy besloten om jullie te helpen. Hadden jullie dat verwacht?
Yves: Ja. Er is een enorm respect ontstaan. Echt chapeau voor hun prestatie. Let op, tijdens de race waren we elkaars grootste concurrenten. Maar eens die achter de rug, konden we het goed met elkaar vinden.

Nooit eraan gedacht dat ze jullie gingen saboteren in plaats van helpen?
Yves: Niet echt. We vertrouwden ze voor 100%. Zeker omdat ze zelf niet meer meededen, en ze er dus niks bij te winnen hadden. Hadden ze zelf nog meegedaan was het natuurlijk iets helemaal anders.

In de finale zien we ook uw bijna fatale valpartij van een vrachtwagen. Sta je stil bij de enorme risico’s die je soms nam?
Wendy: Je denkt daar niet bij na. Maar je moet altijd op uw qui-vive zijn.
Yves: Je creëert daar natuurlijk wel reflexen voor. Als je van ver een auto ziet naderen, en plots merk je dat hij extra gas bijgeeft, moet je gewoon uit de weg gaan. Zo simpel is dat.

Wat dacht je bij de val?
Wendy: Weinig eigenlijk. Ik viel, stond recht en liep verder, terug de vrachtwagen op. Yves dacht veel meer op dat moment. Maar de rugzak heeft me gered. Doordat ik met mijn rugzak op de grond viel, heeft hij mijn val gebroken.
Yves: Het ging echt door mijn hoofd van ‘shit, ’t is hier gedaan é!’ Ik dacht direct aan haar, totaal niet aan het spel. Het toeval wou dat ik amper drie minuten daarvoor een hoop spullen, waaronder haar slaapzak, uit haar rugzak had gehaald en in de mijne had gestopt zodat ze sneller zou kunnen lopen. Daardoor had ze dus al een lichtere rugzak, dus het was écht kantje boordje. Ik weet nog dat ik lijkbleek werd, en stijf van de adrenaline dacht van ‘stommekloot, waarom heb je nu die slaapzak daaruit gehaald.’

De rugzak, die je de hele race tot last is geweest, heeft op het einde zijn nut bewezen.
Wendy: Maar die rugzak was gedurende de hele race onze vriend. Dat was zeker niet ons grootste probleem. Trouwens, het was net door die rugzak dat ik van de truck viel. De rugzak redde mij wel, maar zonder hem was ik gewoon nooit gevallen in de eerste plaats.
Yves: We hebben ook veel geluk gehad dat er juist op dat moment niet zoveel verkeer was op het kruispunt. Want dat kon je niet zien op tv, maar de auto vlak achter ons reed behoorlijk snel en heeft nog net kunnen uitwijken.

Yves, aan het einde van de liftrace noemde je de Tibetanen het warmste volk. Hoe denk je daar nu over?
Yves: Daar blijf ik bij. Da’s ongelooflijk. In die bergdorpjes zie je nog het echte Tibet. Daar zijn nog geen sporen van de Chinese overheersing. In Lasa zijn we eigenlijk niet geweest, daar hebben we alleen doorgeracet. Maar aan die kleine bergdorpjes merk je het echte Tibet. De mensen in die dorpjes blijven altijd Tibetaan. Zeer gastvrij, willen echt hun armoede met je delen. Daar zijn eigenlijk geen woorden voor.
Wendy: Het enige wat we telkens vroegen was een slaapplaats. We vroegen eigenlijk nooit om eten, maar we kregen het wel telkens. En ze stonden er ook echt op om dat voor ons te doen.
Yves: Het is ook voor hen een once in a lifetime experience é. Daar spreken ze in die dorpjes nu nog van. Het is een soort wisselwerking. We waren ook telkens heel dankbaar en respectvol. En op die manier was er eigenlijk telkens een wederzijds vertrouwen. Tibetanen geloven ook heel fel. Zo geloven ze dat, als je als vrouw veel met mooie bloemen bezig bent, je later als mooi persoon terugkomt. En ze geloven daar ook heel sterk in.
Wendy: Erg knap ook dat veel monniken Engels spraken. Zo konden we met elkaar converseren.

Heb je tijdens Peking iets gedaan waarvan je nu denkt ‘Heb ik dat echt gedaan?’.
Wendy: Goh, ik zou in België nooit op de Meir gaan staan en geld vragen aan voorbijgangers om met hen op de foto te staan. Maar daar doe je dat dan wel voor het spel, je gaat daar in mee.
Yves: Ik kan niets bedenken dat ik niet zou opnieuw doen, of waarvoor ik mij schaam ofzo. We hadden eerlijk gezegd nooit gedacht dat we geselecteerd gingen worden. En al helemaal niet dat we gingen winnen. En daar zijn we dan ook trots op. We zijn altijd rustig gebleven en er voluit voor gegaan.

Zeker in vergelijking met Chris & Lut waren jullie een pak rustiger. Lut verwoordde het als volgt: zij zijn meer Spa rood, iets bruisender, terwijl jullie eerder Spa blauw zijn, iets kalmer.
Wendy: Da’s in elk geval opnieuw mooi verwoord van Lut.
Yves: Kalm zou ik ons nu niet direct noemen. We waren onopvallender, iets rustiger misschien ook, maar zeker op de momenten dat het er echt toe deed stonden we er en gingen we er voluit voor. Anders kom je ook niet in de finale. Als zij Spa rood waren, waren wij eerder die lichtbruisende, Spa Marie Henriette.
Wendy: Spa groen dus, om in dezelfde sfeer te blijven.
Yves: Of nog beter, Perrier; subtiel bruisend! (lacht)

Ben je tevreden van de montage?
Yves: Ja. (Wendy knikt instemmend.) Het is natuurlijk onmogelijk om alles te laten zien. Het gebeurt vaak, als we de afleveringen op tv zien, dat we zeggen van ‘allé, waarom zit dat er niet tussen. Of, toen is er dat gebeurd, waarom laten ze dat niet zien.’ Maar Peking Express is op zich een prachtig product.
Wendy: We zouden zo een week lang naar alle beelden die gedraaid zijn kunnen kijken. Zonder probleem.

Vergeet je na een tijdje die camera niet?
Wendy: Goh, camera of niet, voor mij maakte dat geen verschil. En trouwens, als je al eens dacht van ‘juist ja, er is een camera mee’ was het al te laat en stond het al op tape. Na verloop van tijd onstaat er ook een soort van band met die cameramensen. En dat bleken allemaal heel toffe gasten te zijn.

Was deze editie de beste van de drie?
Yves: Puur qua race had ik misschien toch liever meegedaan aan de eerste editie. Ook omdat ze toen door Mongolië reisden, een prachtig land. Maar we klagen zeker niet. We hebben vijf landen doorkruist, die bij iedereen tot de verbeelding spreken.

Aan het einde van de finale zei je al dat je het direct opnieuw zou doen, dus stel ik mijn vraag anders. Wat zou je anders doen, mocht je het opnieuw doen?
Wendy: Niks, want we zijn gewonnen!
Yves: Ik zei het eerder al, we moeten ons voor niks schamen. We zijn altijd onszelf gebleven, en zouden het de volgende keer op precies dezelfde manier aanpakken.

Op het moment dat de einduitslag werd bekendgemaakt. Wist je toen al dat je gewonnen had, had je een voorgevoel? Want Chris & Lut hadden dat gevoel duidelijk wel.
Yves: Nee, wij wisten helemaal nog niet dat we gewonnen waren. Want het was echt wel spannend. Wendy die van de truck viel, daarna de kaart die verloren was. We wisten ook dat we zeker een halve minuut straftijd hadden. Op het einde bleek Wendy dan ook nog eens zoek. Ik dacht dat ze gewoon achter mij liep, maar dat was dus niet zo. Dus het was zeker niet zo dat we het op voorhand al wisten. We waren wel telkens positief ingesteld. We hadden telkens een gevoel van ‘het zal wel goed komen.’ Ook omdat we wisten dat we goed waren. En was het zo geweest dat we naar huis moesten, zeiden we altijd van ‘heel spijtig, maar dan is het zo en gaan we naar huis.’

Ben je al voorbereid op het feit dat jullie nu gaan herkend worden op straat?
Yves: Goh, we blijven ons eigen. We gaan niet plots gaan veranderen.
Wendy: Dat weet je natuurlijk als je aan zo’n programma meedoet. Maar het is wel kwaliteitstelevisie. Het is genen brol, ’t is den top. En die bekendheid is natuurlijk wel eens leuk, dat geef ik graag toe. Maar voor de rest blijf ik gewoon een simpel boeretrutje uit Borsbeek, ik ga zeker niet plots gaan veranderen. Ik blijf gewoon wie ik ben.

Wie is de Vlaamse Topmanager?

Vanaf dinsdag 28 februari pakt VT4 eindelijk uit met het vernieuwende realityformat ‘De Topmanager’. Daarin gaan 8 mannen en 8 vrouwen een ware sollicitatiestrijd aan met als inzet een droomjob, met een jaarsalaris van 200.000 euro, bij de Vlaamse international CAPCO.

In ‘De Topmanager’, de Vlaamse versie van het Amerikaanse ‘The Apprentice’, volgen we de zoektocht van een geslaagd zakenman naar een geschikte opvolger. Hij zoekt die manager in een groep van 16 kandidaten, acht mannen en acht vrouwen, die elk rond de 30 jaar oud zijn. Op het einde van elke aflevering wordt één kandidaat de laan uitgestuurd, waardoor aan het einde van de vijftiende aflevering de ultieme topmanager overblijft die een jaarsalaris van 200.000 euro opstrijkt.

Die geslaagde zakenman is in deze eerste serie Rob Heyvaert, oprichter en CEO van Capco. Dit Antwerpse bedrijf is een wereldspeler op het vlak van financiële consulting en IT-dienstverlening. Heyvaert richtte het bedrijf op in 1998, nadat hij eerst carrière maakte bij computergigant IBM. Rob is een geboren leider, die respect afdwingt door zijn inzicht, kennis en intellect. Het zijn met name die Vlaamse roots die hem deden besluiten om de spil te worden van ‘De Topmanager’.

Het programma kent geen typische presentator, maar die rol wordt met brio ingevuld door Rob Heyvaert zelf. Hij wordt in zijn zoektocht bijgestaan door zijn assistenten Luc Philippi en Winanda Nuyttens, die zelf ook al geruime tijd aan de slag zijn bij Capco.

Tijdens de zoektocht verblijven de 16 kandidaten in een luxueuze loft in het centrum van Antwerpen. Om als laatste over te blijven, moeten ze, verdeeld in twee teams, tal van moeilijke opdrachten binnen een beperkte tijd tot een goed einde brengen. Die opdrachten omvatten uiteenlopende aspecten die verbonden zijn met de zakenwereld: sales, marketing, promotie, advertising… De winnende ploeg ontvangt een aangename luxeprijs, terwijl het verliezende team onmiddellijk door Rob Heyvaert hemzelf op het matje wordt geroepen. Eén van hen zal na een bikkelharde evaluatie ontslagen worden, en kan meteen zijn koffers pakken.

Het realityformat ‘The Apprentice’ is een wereldwijd succes. Nadat het miljoenen kijkers wist te bekoren in de Verenigde Staten, werd het ondermeer ook in Groot-Brittannië en Scandinavië een inslaand succes. Benieuwd of het ook bij ons kan scoren, want het moet het opnemen tegen de KANAALTWEE-topper ‘71° Graden Noord’. De slag om de kijkcijfers belooft dan ook minstens even hard te worden, als die om de functie van topmanager.

LOST is terug

Goed nieuws voor de vele fans van de tv-serie LOST, dé hype van het afgelopen najaar. Want vandaag maakte VT4 bekend dat de tweede jaargang van de Amerikaanse topserie vanaf midden maart al opnieuw op het scherm komt. Wanneer precies staat nog niet vast, wel dat er opnieuw iedere week twee afleveringen na elkaar worden uitgezonden.

Afgelopen najaar zond VT4 elke maandagavond de hyperspannende topserie LOST uit. Dat de avonturen van de gestrande passagiers op het mysterieuze eiland Vlaanderen in de ban houden, blijkt uit het aantal brieven en mails dat VT4 krijgt met de vraag wanneer het tweede seizoen wordt uitgezonden. Nog nooit kreeg de zender zo’n massale reactie op het uitzenden van een buitenlandse fictiereeks. Ook in de pers verscheen al meermaals de vraag wanneer we nu het vervolg te zien zouden krijgen.

Het deed programmadirecteur Ricus Jansegers besluiten om contact op te nemen met Buena Vista, de internationale verdeler van LOST, met de vraag of het mogelijk was om al dit voorjaar de nieuwe afleveringen uit te zenden. Aanvankelijk kreeg hij het deksel op de neus, met de boodschap dat betaalzender Prime het recht had om de serie als eerste uit te zenden (sinds januari kan je elke maandag om 20u een nieuwe aflevering zien). Na wat onderhandelen was Prime echter bereid om toe te staan dat VT4 al vroeger met uitzenden begon, op voorwaarde dat de afleveringen op Prime niet ingehaald worden door die op de SBS-zender.

Daarenboven kreeg in Wallonië commerciële zender RTL-TVI wél de toelating om al in de lente te beginnen met het tweede seizoen van LOST. En ook al worden de afleveringen gedubd in het Frans, het gevaar was reeël dat heel wat Vlamingen gingen zappen naar de Waalse zender om daar al te gaan spieken hoe het verhaal verder gaat. Ook op internet zijn al heel wat afleveringen van het tweede seizoen te downloaden. En dat kon VT4 natuurlijk niet zomaar laten gebeuren. Daarom werd er opnieuw onderhandeld met Buena Vista, en vanmorgen werd dan uiteindelijk het contract ondertekend.

Vanaf eind maart kan je dus opnieuw op VT4 terecht (de precieze dag wordt later bekendgemaakt) voor het vervolg van LOST, en krijgen we eindelijk een antwoord op de vraag wat er zich nu precies achter het luik bevindt. Tijdens het tweede seizoen maken we trouwens ook kennis met een paar nieuwe personages, want enkele passagiers die tijdens de crash achteraan het vliegtuig zaten, hebben de vliegramp toch overleefd…

Voorjaar VT4: volop eigen producties

Dit voorjaar pakt VT4 uit met een hele rist nieuwe, of reeds vertrouwde, Vlaamse producties, waarvan De Topmanager de meest opvallende is. Daarnaast is er ook de derde reeks van Peking Express en het verrassende Onder Hoogspanning met Ann Van Elsen. En in juni serveert VT4 samen met KANAALTWEE de hoogmis van het voetbal met het WK in Duitsland.

Niets dan lachende gezichten, vandaag op de mediaconferentie van SBS Belgium. Het gaat dan ook erg goed met de zendergroep uit Zaventem. Niet alleen slaagde VIJFtv erin om in één jaar tijd zijn marktaandeel te vergroten van twee naar vijf procent, ook VT4 ging licht vooruit waardoor SBS vandaag bijna evenveel bereikt als de VRT of de VMMa.

Meteen het signaal om het aantal Vlaamse producties fors te verhogen en ook te blijven investeren in de aankoop van buitenlandse films en series. Zo pakt VT4 uit met de SF-reeks Invasion en gloednieuwe afleveringen van The Simpsons, Las Vegas en The L Word. Maar dé blikvanger is natuurlijk de tweede reeks van LOST, die vanaf eind maart te zien zal zijn (zie elders op de site).

Voor Ann Van Elsen en Hanne Troonbeeckx wordt het een erg druk voorjaar, want de komende maanden presenteren ze elk twee eigen producties. Ann neemt niet alleen het tweede seizoen van Huizenjacht over van Ilse Demeulemeester (die momenteel aan het herstellen is van kanker), maar is ook het gezicht van het verrassende Onder Hoogspanning. Daarin moet een Vlaams gezin niet alleen een week lang met een minimum aan energie rondkomen, ze moeten ook nog eens een extra ‘energievretende’ opdracht tot een goed einde brengen. Onder Hoogspanning is het eerste ‘branded entertainment’-format in Vlaanderen en wordt meegeproduceerd door Electrabel.

Hanne neemt dan weer Huis op Stelten over van Marlène de Wouters en gaat in het nieuwe ‘De Brekers’ de strijd aan met ouderwetse en muffe interieurs. De bewoners krijgen exact vijf uur de tijd om een container te vullen met alle spullen die ze het huis uit willen. Het gewicht van de container wordt daarna omgezet in euro’s, waarmee de renovatie betaald wordt. Dus hoe meer spullen er worden weggegooid, hoe meer geld ze hebben voor de realisatie van hun droominterieur.

In het reeds lang aangekondigde De Topmanager gaat Rob Heyvvaert, CEO van multinational Capco, op zoek naar een nieuwe topmanager voor zijn bedrijf. Het wordt een keiharde sollicitatiestrijd waarin 16 razend ambitieuze mannen en vrouwen het tegen elkaar opnemen in niets ontziende proeven. De winnaar krijgt uiteindelijk een managementfunctie bij Capco met een jaarsalaris van niet minder dan 200.000 euro! De Topmanager is de Vlaamse versie van het Amerikaanse ‘The Apprentice’, waarin de excentrieke Donald Trump op zoek ging naar een geschikte secundant om zijn imperium te lijden. Het programma was een gigantisch succes en liep ook al in andere landen, waaronder Groot-Brittannië (met Richard Branson).

Het belooft zonder twijfel één van dé toppers van het komende voorjaar te worden. Dat geldt overigens ook voor de derde reeks van Peking Express, die dit keer de ondertitel ‘De Mekongroute’ meekreeg. Roos Van Acker en Art Rooijackers geven dit keer het startschot in Vietnam, en racen vandaar in het spoor van de Mekongrivier door Cambodja, Laos en Zuid-China om uiteindelijk de finale te spelen in Tibet. Nieuw dit jaar is dat er naast drie Vlaamse en drie Nederlandse, ook twee gemengde duo’s meedingen naar de overwinning, terwijl het dagbudget werd gehalveerd naar 1 euro per duo per dag.

Later dit voorjaar is er de vijfde reeks van Temptation Island, waarin de makers beloven om opnieuw een stapje verder te gaan. Ook het WK voetbal in Duitsland staat nog op het programma, met topaffiches als Nederland-Argentinië, Brazilië-Kroatië en Duitsland-Polen. Ook de finale op 9 juli is te zien op de zender uit Zaventem. Vandaag raakte ook bekend dat voor de verslaggeving van het WK wordt samengewerkt met de voetbalredactie van Prime, die reeds een jarenlange ervaring heeft op het vlak van live-voetbal. Maar daarover binnenkort meer.

Tot slot blijft VT4, naar eigen zeggen, ook dé filmzender bij uitstek met opnieuw een armada aan toppremières waaronder The Italian Job, The Matrix Reloaded, Kill Bill vol. 1, Tomb Raider 2, Paycheck, School of Rock en komende zaterdag al 2Fast, 2Furious.

VIJFtv is op één jaar tijd groot geworden

VIJFtv, dat op één oktober zijn eerste kaarsje uitblaast, verkeert in blakende gezondheid. Dat was alvast de boodschap die netmanager Lieve Vijverman woensdagmorgen verkondigde op de persconferentie die werd georganiseerd om de eerste verjaardag in de verf te zetten. Op één jaar tijd is het zusje van VT4 erin geslaagd om een marktaandeel van 5,7% te behalen bij de vrouwen tussen 20 en 49 jaar oud.

“Een compleet onverwacht resultaat. We stellen elke maand opnieuw onze ambities bij”, zegt Lieve Vijverman, sinds 1 september de eerste netmanager van VIJFtv. “Het is dan ook erg leuk werken bij VIJFtv, omdat we met regelmaat van een klok onze eigen records breken. In het begin hadden we wel nog af te rekenen met een te oud kijkersprofiel, maar het afgelopen voorjaar hebben we hard gewerkt om dat bij te stellen. En met succes, want de afgelopen 6 maanden slagen we er steeds beter in om de vrouwen tussen 20 en 49 jaar te bereiken.”

En dat is belangrijk, want het is precies in die groep van hoger opgeleide, actieve vrouwen dat de adverteerders geïnteresseerd zijn. Het aantal reclamespots dat op de tweede zender van de SBS-groep wordt uitgezonden, gaat de jongste maanden alvast in stijgende lijn. “Ook dat is een bewijs van de alsmaar grotere populariteit van VIJFtv”, klinkt het op de persdienst, “want nu de kijker ons gevonden heeft, volgen stilaan ook de adverteerders.”

Ook over de namiddagprogrammatie, die sinds één april gestart is, was er niks dan lof. “De dagelijkse film en de talkshow Oprah waren van bij de start een schot in de roos.” En meteen werd er een batterij grafieken bijgehaald, om hun uitspraken te staven. “In het begin had Oprah het wat moeilijk om een publiek te vinden, ook omdat het eerst in de late avond en daarna in prime time stond, maar nu het zijn vaste stek net voor Days of our Lives heeft, doet de talkshow het een stuk beter met een marktaandeel rond de 20% (op vrouwen tussen 20 en 49 jaar, nvdr)”, aldus Vijiverman. “Ook Days of our Lives zelf haalt alsmaar hogere kijkcijfers. Meer en meer mensen geven ook toe dat ze stiekem dagelijks kijken naar de Amerikaanse soap.”

Ook al richt VIJFtv zich voornamelijk tot vrouwen, ook de mannen zijn meer dan welkom. “Vijf is een zender voor vrouwen, en mannen die van hen houden”, zo lezen we in de persmap. En opnieuw wordt een waslijst aan voorbeelden gegeven. “Bijna de helft van de kijkers van De Afvallers, de eerste eigen productie van de zender, is mannelijk”, aldus het hoofd van de studiedienst. Het bij mannen populairste programma dat op de SBS-zender te zien was, was de special rond de Australische zangeres Kylie Minogue. Maar ook films als Backdraft (met de jonge Russell Crowe) en Rounders hebben heel wat mannelijke kijkers.

Terugkijkend op de voorbije 12 maanden verwoordde Lieve Vijverman, die ons voor de gelegenheid enkele passages uit haar dagboek voorlas, het als volgt: “Op één jaar tijd is VIJFtv uitgegroeid van een grote kleine zender (zoals bv. JIM, Kanaal Z en TMF) tot een kleine grote zender (net als VT4 en Kanaaltwee). En we zijn er rotsvast van overtuigd dat we nog verder zullen groeien. Op termijn zullen we zelfs groter worden dan VT4”, klonk het zelfverzekerd.
Want ook al werd het misschien niet hardop gezegd, in de harten van de vele medewerkers brandt de ambitie om over enkele jaren van kleine grote zender uit te groeien tot ‘grote grote zender’, net zoals Eén en VTM. Naast de erg positieve kijkcijfers hebben ze alvast ook de statistieken mee, want die geven aan dat er heel wat meer vrouwen dan mannen naar TV kijken.

Maar dat is daarom nog geen 100% garantie op succes. Daar weten ze bij grote broer VT4, met hun inmiddels legendarische ‘unserved audience’, alles van…

Interview: Art Rooijakkers, Terra Incognita

De eerste aflevering van het nieuwe mystery-realityformat Terra Incognita scoorde vorige week, naar VT4-normen, erg sterk. Benieuwd of het vanavond zijn publiek kan vasthouden, nu het programma voortaan om 22u10 wordt uitgezonden. Wij hadden alvast een gesprek met Art Rooijakkers, de vlotte Nederlander die samen met Roos van Acker Terra Incognita presenteert en je eerder al aan het werk kon zien in Peking Express.

Hoe valt de samenwerking met Roos van Acker mee?
Heel goed. Roos is erg professioneel. Het is ook fijn samenwerken omdat we veel steun hebben aan elkaar, we helpen elkaar als het even wat minder gaat ofzo. We lachen samen ook heel wat af tijdens de opnames, dus we schieten heel goed met elkaar op.

Je weet toch dat heel wat mannen jaloers op u zijn? Velen zouden nameliljk ook wel met Roos op een onbewoond eiland willen vertoeven!
Ja, is dat zo? Nou, Roos is inderdaad een heel mooie vrouw, dat weet iedereen. Maar verder is er niet echt reden om jaloers op me te zijn, want we zitten heus niet alleen op dat eiland! Er is een hele opnameploeg aanwezig, en bovendien is onze samenwerking puur professioneel.

Terra Incognita is opnieuw een samenwerking tussen de Vlaamse en Nederlandse televisie. Zijn er eigenlijk grote verschillen tussen de twee nationaliteiten?
Hoewel we dezelfde taal spreken, zit daar toch een van de grootste verschilpunten denk ik. Zeker als de Vlamingen dialect gaan spreken, is het moeilijk om ze goed te begrijpen. Nederlanders zijn ook een stuk directer in de omgang, ze zeggen meteen wat in ze opkomt, terwijl Vlamingen het toch altijd iets diplomatischer aanpakken.

Maar los daarvan, verloopt de samenwerking altijd heel goed. Ik heb namelijk al heel wat ervaring in het werken met jullie Belgen. Niet alleen door de twee reeksen van Peking, maar ik werkte de voorbije jaren ook achter de schermen, als productiemedewerker voor Expeditie Robinson. En dat was telkens samen met een hele ploeg Vlamingen, dus ben ik intussen al gewend aan het werken met Vlamingen.

Waarin verschilt de presentatie van Terra Incognita met die van Peking Express?
Het is vooral werken aan een rustiger tempo. We moeten niet constant racen en ervoor zorgen dat we voor de kandidaten blijven, zoals bij Peking het geval is. We blijven nu namelijk constant op dezelfde locaties filmen.
Bovendien is Terra Incognita een gloednieuw format, en niet zomaar een eigen bewerking van een buitenlandse reeks. Dat betekent dat, wanneer je in onvoorziene situaties terechtkomt, je moet gaan improviseren, en dat maakt het natuurlijk wel spannend. Je kan namelijk niet gaan terugvallen op je ervaring uit eerdere reeksen of gaan kijken hoe men dat in het buitenland oploste.

Veel kijkers zien de presentatie van zo een avontuurlijke realityreeks op een Bounty-eiland, als een soort van vakantietripje. Was het dat ook echt?
Niet echt, eigenlijk! Vooreerst hadden we af te rekenen met heel wat problemen door de hevige regenval. Een televisie-programma opnemen in volle regenseizoen is namelijk niet zo’n briljant idee!

Je werkt op zo’n eiland ook helemaal niet zo comfortabel als mensen wel eens denken. Het is namelijk niet zo dat we hele dagen luieren in een luxueus resort ofzo (lacht). We hebben wel iets meer comfort dan de kandidaten, maar dat is zeker niet overdreven.
Daarnaast was ik nu niet alleen presentator, maar ook nog eens eindredacteur voor NET 5 (de Nederlandse coproducent, bl). Er rustte dan ook een hele verantwoordelijkheid op mijn schouders, want zo’n prestigieus en duur programma is uiteraard heel belangrijk voor een zender.

Zou je ooit overwegen om jezelf in te schrijven voor zo’n reality-avontuur?
Bij Peking Express wel, denk ik. Met een partner door een onbekend gebied liften, dat zou ik me wel nog zien doen. Maar voor iets als Terra Incognita zou ik me toch niet kandidaat stellen. Wekenlang in groep op een onbewoond eiland vertoeven zonder contact met de buitenwereld, niet echt iets voor mij.
Ik heb dan ook heel wat ontzag voor de kandidaten die de stap wel durven zetten, want het is best wel zwaar. Zo heb ik de proef uit de eerste aflevering, waarbij de kandidaten aan een boot moeten blijven hangen, ook eens zelf uitgeprobeerd. En na 50 minuten moest ik het toch opgeven, omdat ik niet meer kon. Als je dan ziet hoelang sommige kandidaten het uithielden, kan je alleen maar ontzag hebben voor hen. Zij maken tenslotte het programma ook tot wat het is.

Steun je de kandidaten als je ziet dat ze het moeilijk krijgen?
Niet echt, want het blijft natuurlijk een spel en we moeten iedereen gelijk behandelen. Roos en ik zijn eerder scheidsrechters, die het spel in goede banen moeten leiden en kijken of iedereen het eerlijk speelt.
Dat is soms best wel moeilijk, zeker wanneer je ziet dat de deelnemers tot het uiterste gaan, en ze net voor de finish moeten opgeven.

De komst van John De Mol’s Talpa zorgde voor een massale verhuis van bekende schermgezichten naar de nieuwe zender. Ben jij gevraagd?
Ik ben gevraagd, ja. Maar ik moet er meteen bijzeggen dat er waarschijnlijk maar heel weinig mensen zijn, die niet gevraagd zijn (lacht)!

De voornaamste reden waarom ik bij Net 5 gebleven ben, is feitelijk Peking Express. Ik ben namelijk van bij het begin, bij dit programma betrokken geweest, en ik beschouw het dan ook een beetje als mijn kindje. Van Terra Incognita was toen namelijk nog geen sprake, maar de zekerheid dat er een derde reeks van Peking kwam, was voor mij voldoende.

Door het vertrek van Ernst-Paul kan je nu uitgroeien tot hét gezicht van Net 5, natuurlijk.
Het is zeker niet mijn bedoeling om hem achterna te hollen. Ik ben er ook niet op uit om één van zijn programma’s in te pikken ofzo. Maar het is wel zo dat Talpa voor veel verschuivingen zorgt, en er zo nieuwe kansen gecreëerd worden. We zijn al met niet zoveel bij Net 5, en bovendien ben ik zowat het gezicht geworden van de diverse realityreeksen, dus ja, ik zit goed waar ik nu zit.

Je speelt liever eerste klasse bij Net 5 dan op de bank te zitten bij Talpa?
Zo zou je het kunnen stellen ja. Ik krijg veel kansen bij Net 5 en mag ontzettend leuke dingen doen, dus ik zou wel gek moeten zijn om dat te laten vallen.

VT 4 neemt imagospot op in Oostende

Heel wat bekend volk maandag in Oostende, voor de opnames van de zomerspot van VT4. Het spotje is vanaf nu maandag te zien op uw scherm en duurt ongeveer een minuut, maar het opnemen ervan nam alvast heel wat meer tijd in beslag.

Dat kon ondergetekende zelf vaststellen, want een blik achter de schermen van de opnames leerde dat de dag vooral bestond uit wachten. Vorige week was het bang afwachten of het weer roet in het eten zou gooien, maar maandag bleek dan toch de juiste dag voor de opnames van VT4’s gloednieuwe imagospot die het zomerse gevoel van de zender kracht moet bijzetten. Ook al speelde de zon in de namiddag soms flink verstoppertje.

Alle VT4-presentatoren (Hans Otten, Hanne Troonbeeckx, Roos Van Acker) en omroepsters (Veronique De Kock, Ann Van Elsen) tekenden present, net als een pak deelnemers aan succesvolle realityformats. Zoals Carla & Sophie en Herman uit Peking Express 2 of Sven en Sally uit The Block en Temptation Island. Uit deze laatste waren ook Kelly & Kenny en vrijgezel Samuel afkomstig. Waren verder aanwezig: Frank en Mo uit Robinson, Alex ‘The Bachelor’ Callant, Niki uit het gelijknamige Geheim, Wesley en Joeri uit Peking Express 1… Maar de meest opgemerkte verschijning was natuurlijk weggelegd voor Snelle Eddy, zoals altijd magistraal neergezet door Chris Van den Durpel.

“Het opzet van de spot is om het Friendsgevoel waar VT4 voor staat, van het scherm te doen spatten”, aldus woordvoerder Kristof. In het filmpje hebben de verschillende coryfeeën zich voor de gelegenheid verzameld aan een lange tafel op het strand, waar ze gezellig brunchen en bijkletsen (met dank aan sponsor Alpro Soja). Ondertussen komen als het ware vanuit de zee honderden gewone Vlamingen volledig gekleed in wit het feestje vervoegen en dansen ze op de tonen van Belle Perez haar zomerhit ‘Que Viva La Vida’ de ziel uit hun lijf. De sfeer zit er zelfs zo goed in dat Hans Otten zich waagt aan een heuse flik-flak op de tafel. Gevraagd of hij veel turnervaring heeft, antwoord hij ‘dat het toch al een hele tijd geleden is’ Hij wilde de opnames in eerste instantie trouwens koste was kost afleggen in All Stars sportschoenen die meer dan twee maten te klein waren. En ook al was hij er eerst nog van overtuigd dat het wel in orde ging komen, na verloop van tijd besliste hij om de schoenen toch maar uit te doen.

Wat meteen ook gevolgen had voor de stuntman die VT4 inhuurde. Want voor alle zekerheid recruteerde VT4 toch maar een stuntman om de flik-flak in Hans zijn plaats uit te voeren. “De opnames van het tweede seizoen van The Block zijn nog maar pas gestart, en dus moet onze Hans nog een paar maanden mee. Daarom hebben we het zekere voor het onzekere genomen en Hans met beide voeten op de grond gehouden”, legt Kristof Demasure uit. Om de gewone Vlamingen die het feestje komen vervoegen te recruteren, plaatste VT4 een oproep op zijn website. “En dat was een erg groot succes. Heel wat mensen schreven zich in om vandaag te komen figureren.” Als dank worden ze voorzien van een hapje en een drankje en komen ze natuurlijk oog in oog te staan met hun favoriete tv-gezichten. Sommigen durven het zelfs aan om een kort praatje te maken met hun idool.

Ook al duurt het uiteindelijke resultaat amper een minuut, het opnemen van de spot neemt heel wat tijd in beslag. Takes moeten worden overgedaan, camerastandpunten moeten worden gewijzigd en lenzen moeten worden vervangen. Of er moet gewacht worden tot de zon opnieuw van zich laat horen, want in de late namiddag dreigt het weer roet in het eten te gooien. Er steekt namelijk een fikse wind op, waardoor het opeens ook gevoelig frisser wordt op, aan het casino in Oostende. Maar van een extra kledingstuk om het warmer te krijgen, kan natuurlijk geen sprake zijn! Het is nu eenmaal een zomerspot, en dus moeten niet alleen de tv-gezichten maar ook de vele figuranten op hun tanden bijten en de kou verdrijven met enkel een topje of T-shirt aan.

Maar ondanks het wachten en het vele opnieuw beginnen schieten de opnames tegen het begin van de avond goed op. Als ook enkele close ups en overzichtsbeelden zijn gedraaid, zit de draaidag er eindelijk op. De vele figuranten kunnen zich gaan opwarmen en de VT4-coryfeeën kunnen zich in het Casino gaan omkleden. Maar voor de productiemedewerkers begint het werk nu nog maar pas. De vele opnames moeten namelijk verwerkt worden tot een spot van 60 seconden, en dat op minder dan een week tijd… Want vanaf maandag kan u het eindresultaat zelf aanschouwen op VT4!

VT 4 brengt Robinson All Stars

De finale van Expeditie Robinson is nog maar net achter de rug, maar toch zijn ze bij VT4 al volop bezig met de voorbereidingen van een nieuwe editie. In februari zijn namelijk de opnamen gepland van ‘Robinson All Stars’. Daarin nemen de beste zestien deelnemers van de voorbije vijf expedities het tegen elkaar op in een ultieme strijd.

Die zestien worden deels gekozen door het productieteam en deels door de kijkers.
Tijdens de afgelopen reeks konden de Nederlandse kijkers namelijk per SMS hun stem uitbrengen op de kandidaten die ze het liefst terug naar een onbewoond eiland sturen. De zes met de meeste stemmen nemen deel aan deze Battle of the Best, samen met de twee Nederlanders en acht Belgen die door het productiehuis Kanakna zijn uitgekozen. Daartoe behoren ondermeer Frank en Peter uit de editie van dit jaar en Giovanni uit de vorige jaargang.

Er was al enige tijd sprake van dat er een Robinson All Stars zou komen, vooral de Nederlanders waren vragende partij, en nu heeft VT4 de knoop dus doorgehakt. De opnames vinden plaats in februari, en de reeks zal vanaf april reeds uitgezonden worden. De reeks moet namelijk de concurrentie aangaan met The Farm, een nieuwe realityreeks op VTM waarin kandidaten in Zuid-Afrika samenwerken op een primitieve boerderij.

De opnames voor de ‘gewone’ zesde jaargang van Expeditie Robinson vinden plaats in de periode april-mei, de uitzendingen zijn voorzien voor september 2005. De inschrijvingen voor deze editie zijn volop aan de gang.

Daarnaast is VT4 volop bezig met het gloednieuwe format ‘Stanley’s Route’ waarin BV’s het in de Afrikaanse jungle tegen elkaar opnemen. Het lijkt er dan ook op dat men bij VT4 volop de kaart van de avontuurlijke realityformats trekt, want er is ook nog de tweede jaargang van Peking Express én het nieuwe programma van Hans Otten waarin duo’s in 100 dagen een bedrijf moeten opstarten.