Belgische oplossing

Door het aanslepende conflict tussen Cyprus en Turkije, zijn rechtstreekse vluchten tussen de twee landen nog steeds niet mogelijk. Turkije erkent de luchthavens van Larnaca en Paphos immers niet als internationale luchthaven.

Cyprioten die naar Turkije op vakantie willen, moeten dus een omweg maken via Athene. Een omslachtige, tijdrovende klus. Sommige chartermaatschappijen hebben daar echter een creatieve, zeg maar 'Belgische', oplossing voor gevonden. Dit doen ze door kort te landen op het nabije Rhodos, waar ze een Grieks vluchtnummer aannemen, om direct erna opnieuw op te stijgen met bestemming Turkije!

De luchthaven van Ercan in TRNC wordt dan weer niet erkend door de internationale gemeenschap. Rechtstreekse vluchten zijn bijgevolg ook hier niet mogelijk, waardoor je moet overstappen (en lang wachten) in de luchthaven van Istanboel. Dat betekent een enorme rem op de toeristische ontwikkeling van Noord-Cyprus. Hotelovernachtingen in de regio zijn dan ook spotgoedkoop.

Terwijl je in Limassol of Paphos al snel 40 à 60 euro per nacht betaalt, kan je in Kyrenia al een deftig verblijf vinden voor 10€ per nacht per persoon, ontbijt inbegrepen...

ambigue overheid

Zondag is eens te meer rustdag! Zeker na het bezoek aan de Irish Pub van gisteren. Eindelijk ook tijd om de, steevast té dikke, weekendkrant te lezen.

’s Avonds ben ik uitgenodigd bij buren voor een Nieuwjaarsdiner. Net zoals met Kerstmis, staat de tafel ook nu bomvol eten. In Cyprus werken ze niet, zoals in België, met verschillende gangen. Al het eten komt in één keer op tafel, en iedereen kan combineren zoveel hij wil. Na het eten volgt uiteraard het dessert, en ook dat is in buffetvorm. Naast taart, zijn er koekjes, pudding, chocolade, fruit, noten, pralines en nog wat ander snoep.

We hebben het ondermeer over hoe moeilijk het Griekse alfabet is (onze P bijvoorbeeld, lezen zij als een R) en over de verschillen bij het vieren van Kerstmis en Nieuwjaar. Met oudejaarsavond bijvoorbeeld, gaan de discotheken en pubs hier pas open om één uur ’s nachts. Tot die tijd blijven de jongeren thuis, omdat de effectieve overgang van oud naar nieuw thuis, in familiekring, gevierd wordt. Pas na één uur maken ze zich klaar om uit te gaan. Rond een uur of zeven trekken ze dan naar het centrum om te ontbijten.

Een onderwerp waar we wel hetzelfde over denken, is de mogelijke toetreding van Turkije tot de Europese Unie. Net als mezelf, is de overgrote meerderheid van de Cyprioten rabiaat tegen toetreding van de Islamstaat. Niet alleen omdat ze vrezen dat ze dan helemaal niks meer te zeggen hebben in Brussel (ze zouden immers maar 1 of 2 Europarlementsleden overhouden), maar bovenal natuurlijk vanwege de zèèr gespannen verhoudingen met Turkije, veroorzaakt door de Turkse invasie in 1974.

Zo is de moeder van de gastheer opgegroeid in een dorp nabij Famagusta, maar ten tijde van de invasie werd ze zonder pardon verdreven uit het bezette gebied, waarbij ze heel wat bezittingen moest achterlaten. En ook al bezitten ze nog steeds de eigendomspapieren, toch wordt hun huis nu bewoond door een Turkse familie (die ze nog nooit gezien hebben), zonder dat die daar huur of wat dan ook voor betalen. Hun moeder kreeg wel een huis ter beschikking van de Cypriotische overheid, maar dat is uiteraard niet van haar. Ze kan het dus ook niet verkopen…

Die Cypriotische overheid houdt er trouwens een ambigue houding op na in de kwestie. Het officiële standpunt van de regering is er één pro toetreding, omdat men zo van Turkije een terugtrekking uit het Noorden kan eisen, in ruil voor lidmaatschap van de EU. Maar officieus zijn alle partijen fel tegenstander van een mogelijke toetreding. Ze willen de Turken, en met hen de Islam, namelijk het liefst van al buiten Fort Europa houden, zodat ze er zo min mogelijk mee te maken hebben. Van het delen van een gemeenschappelijke munt, met name de Euro, kan al helemaal geen sprake zijn.

2008 kondigt zich dan ook aan als een spannend jaar, want veel zal afhangen van wie de nieuwe president wordt.

Grensgezever

Alles is eindelijk geregeld om mijn flat te kunnen betrekken en dus is het inpakken en verhuizen geblazen. Net op tijd, want het ontbijtbuffet van het hotel begon eentonig te worden... (tot zover de klachten :p). Het appartement op de 4e, en hoogste, verdieping is erg ruim en heeft een prachtig uitzicht op het park dat naast de Hilton ligt. Het appartement ligt in de studentenbuurt, dichtbij de universiteit. Maar ook mijn kantoor én de winkelbuurt liggen op een afstand van amper 5' met de fiets, een ideale ligging dus.

Dat de flat zo ruim is, komt omdat hij al redelijk oud is. En hoewel dat aan de gangen van het gebouw duidelijk te merken is, valt dat voor de flat heel goed mee. Zeker de twee slaapkamers en de keuken zijn nog in optima forma. Verder zijn er nog een toilet, een badkamer met bad, douche en een tweede toilet en de ruime woonkamer annex tv-ruimte. Alleen een radio ontbreekt nog in een plaatje. En om de woonkamer wat op te vullen zou ook een kerstboom niet misstaan.

's Avonds trek ik met enkele Zuid-Cyprioten naar Noord-Cyprus, want 15 november 1983 is de dag waarop The Turkish Republic of Northern Cyprus werd uitgeroepen. En aan de vooravond daarvan zijn er dan traditioneel allerlei festiviteiten, inclusief vuurwerk. Wanneer ik met mijn identiteitskaart de grens wil oversteken, doet de douanier moeilijk, en vraagt om mijn Internationaal Paspoort. Gelukkig had ik ook dat bij mij. De Cyprioten hadden mij reeds gewaarschuwd dat ze aan de grens graag moeilijk doen, grensgezever noemen ze het. Het blijft een vreemde ervaring voor iemand die is opgegroeid in een Europa Zonder Grenzen...