Electrabrol

Na Test-Aankoop vindt ook Greenpeace het méér dan welletjes met energiemogul Electrabel. Niet alleen de torenhoge energietarieven maar ook het onterechte groene imago dat Electrabel zich aanmeet, zijn een doorn in het oog. Met de nieuwe campagne 'Electrabel plukt u kaal' wil Greenpeace de bedenkelijke praktijken van dit Suez-dochterbedrijf aan de kaak stellen.

Op de website www.electrabrol.be vind je niet alleen meer informatie over de campagne, maar ook een filmpje dat je kan doorsturen naar uw vrienden en kennissen. Doen!

Het Laagste Nieuws?

De spectaculaire ontsnapping van Benallal was voorpaginanieuws in alle kranten. Maar de éne berichtte al wat acurater dan de andere. Want terwijl de overige kranten het erover eens waren dat dit de 4e vlucht richting vrijheid was van Benallal, kopte Het Laatste Nieuws dat het reeds zijn 5e ontsnapping was...

Geen drama denk je nu misschien, een ontsnapping meer of minder, dat is een detail! Nochtans is juiste informatie de absolute core business van kranten. Dat zorgt ervoor dat ze zich onderscheiden van pulpbladen en riooljournalistiek. Helaas schuift Het Laatste Nieuws steeds meer op in de richting van die laatste. Het hierboven aangehaalde voorbeeld is dan ook het zoveelste in een lange rij. De hele historie rond het vermeende dopingverleden van wielermanager Patrick Lefevere is daaruit wellicht het bekendste voorbeeld. Ook op de voetbalpagina's bakken ze het al eens te bruin. Om van hun showbizzreporter Marc Coenegracht nog maar te zwijgen.

Woestijnvisbaas Wouter Vandenhaute heeft ook zo zijn bedenkingen bij de stijl van Het Laatste Nieuws. Dat was heel duidelijk te merken aan het interview met Marnix Peeters, twee weekends geleden. De bitse sfeer droop gewoon van het artikel, het is het meest vijandige interview dat ik in lange tijd geleden heb.

Het Laatste Nieuws is alsmaar meer aan het opschuiven in de richting van De Telegraaf, een weinig stichtend voorbeeld. Nog een beetje, en de grootste krant van Vlaanderen komt in de buurt van sappige tabloids als Bild en The Sun. Kunnen ze meteen hun naam veranderen in 'Het Laagste Nieuws'...

Gezien: Vermist, Jan Verheyen

Het gaat goed met de Vlaamse film. De ene productie volgt de andere op, en ze worden nog goed bekeken ook. Maar dat laatste is voor Jan Verheyen eigenlijk nooit een probleem geweest. Ook voor zijn nieuwste film, Vermist, zal het publiek opnieuw talrijk naar de bioscoop trekken. Ervaren rot Verheyen is dus de regisseur, en dat merk je aan de film. Er is de uitstekende cast met naast klassebakken als Koen De Bouw ook jong talent als Stan van Samang en Catherine Kools. Die laatste twee komen in de film echter maar beperkt aan bod. Niettemin schoon volk, en dat wordt met de talloze close ups nog beklemtoond.

Daarnaast is er het aangrijpend verhaal van een tienermeisje dat verdwenen is na een nachtje stappen. Een plot die zeker in ons land nog steeds het nodige losmaakt. Omdat we in de film de Cel Vermiste Personen volgen, draait alles rond de zoektocht naar het slachtoffer. En dat is meteen een heel andere insteek dan bij andere policiers, waar de dader van het misdrijf centraal staat. Naar de dader wordt er in Vermist natuurlijk ook gezocht, maar dat is gewoon één van de manieren om aanwijzingen te verzamelen voor het echte werk, de zoektocht naar het tienermeisje. En dat zorgt meteen voor een emotionele lading gedurende de film.

Het is de eerste policier van Verheyen, en hij heeft zich duidelijk meer laten leiden door Amerikaanse voorbeelden, dan door pakweg Engelse of Franse politiefilms. Hij doet daardoor een beetje denken aan De Zaak Alzheimer. De film richt zich dan ook in de eerste plaats tot het jonge VT4-publiek dat misdaadseries als CSI:Miami en Numbers gewoon is. Een gegeven dat vooral ook in de serie volop tot uiting zal komen. Enig nadeel daaraan is dat het flashy lettertype nogal onduidelijk is, wat het soms moeilijk om volgen maakt.

Verder is dit best een vermakelijke film, die ook op scenarieel vlak meer dan zijn best doet. Een nieuwe ‘Zaak Alzheimer’ is het niet, maar Jan Verheyen stelt opnieuw niet teleur en zorgt voor een avond topentertainment van eigen bodem.

Meer over vermist op TV-Visie.be

Spruyt stopt stilletjes

Slecht nieuws voor de fans van Sigrid Spruyt die vanavond het journaal gemist hebben. Om zeven uur was ze namelijk voor de laatste keer op het scherm te zien. Een hardnekkige schminkallergie doet haar de das om.

De manier waarop ze afscheid neemt, stilletjes met enkel een kort persbericht, is typerend voor haar. Ze verdiende nochtans een afscheid in majeur, maar zal daar zelf vriendelijk voor bedankt hebben. Tijdens haar carrière is Sigrid altijd een bekend gezicht geweest, zonder evenwel een BV te zijn. Hoogstens was ze eens te gast in De Laatste Show of quizte ze mee in De Slimste Mens. Andere uitstapjes weigerde ze altijd en ook over haar leven naast het scherm bleef ze vaag, op het bekendmaken van haar relatie met zanger Raymond Van het Groenewoud na. Iets wat ze eigenlijk enkel deed om de geruchtenstroom te stoppen.

Ook al was Sigrid Spruyt niet het anker waar de meeste mensen het eerst aan dachten, ze is ontegensprekelijk een deel van het decor geworden. Ze was ook hét gezicht van het middagjournaal bij de lancering tien jaar geleden. Hoeveel er tijdens de live-uitzendingen ook fout liep, ze kwam telkens vlot op haar pootjes terecht, zoals ook blijkt uit onderstaand beeldfragment.

Met haar verliest Het Journaal één van haar absolute sterkhouders van de laatste vijftien jaar. Martine Tanghe en Jan Becaus blijven nu als enige van de 'oude garde' over, naast recentere aanwinsten als Wim De Vilder en Annelies Van Herck én de nieuwe lichting met Goedele Wachters en Freek Braeckman, die zijn debuut midden november maakt.

Sigrid blijft achter de schermen werken, met het nakende jaaroverzicht als haar eerste opdracht.

Rush Hour Race

Zoals eerder al gemeld, zat ik in september in Ljubljana (Slovenië) voor een workshop TV journalistiek. Het resultaat van onze groep die week, een reportage waarbij we de verkeersproblemen aan de kaak stellen door een race, staat intussen online op YouTube en kan je bijgevolg zelf es bekijken!